آن سوی دیوار ما ...

دیوار دوم

2010-06-29T01:32:00.000-07:00

آدرس جدید وبلاگ (دیوار دوم) - My New Weblog's url
www.divarema2.blogspot.com

احمدی نژاد ، فیل تر ، جیش و ان پی تی

2010-06-28T08:53:00.000-07:00

همانی که فکر می کردم اتفاق افتاد . فیل تر شدم ! دور از انتظار نبود . البته گویا بیرون از ایران هنوز می شود بدون فیلتر دید . به هر حال فعلن سعی می کنم آدرس را تغییر بدهم . تا آن وقت این را داشته باشید که احمدی نژاد گفته که غربی ها برایِ مذاکره باید کلی شرایط قبول کنند از جمله اعلامم رسمی پذیرش ان پی تی . . . « مذاکره کننده گان باید بیش از مذاکرات نظر خود را درباره یِ بمب هایِ اتمی در اختیار رژیم صهیونیستی اعلام کنند . . . هدف و منطق خود از مذاکره را به طور شفاف توضیح دهند . . . »
البته خیلی هم غیر منطقی نیست . وقتی ما دست بالا را داریم چرا شرط ها را ما تعیین نکنیم ؟! از جمله مثلن این که : مذاکره کنندگان باید قبل از شروع جلسه حتمن جیش کنند . دست هاشان را با آب و صابون بشورند . از والدین شان رضایت نامه بیاورند . معدل دوره ی پیش دبستانی شان کمتر از 19 نباشد . بیش از خواب مسواک بزنند . ناخن های دست و پاشان کوتاه باشد . مویِ سرشان را با نمره یِ 4 کوتاه کنند و غیره و ذالک !

در ضمن دیروز ششم تیر ماه بود . خب که چه ؟ خب که این که 39 ساله شدم . حالا می رویم که داشته باشیم مرز چهل سالگی را ! تولدم مبارک !

هاشمی ، اختلاف مسبوق به سابقه

2010-06-26T21:57:00.000-07:00

وصیت امام از جلوی چشم‌هایم رژه می‌رفت که به آقای هاشمی و مقام رهبری فرموده بودند «من نگران اختلاف شما هستم. »
وصيت امام اين بود كه بين نظام و آقاي هاشمي اختلاف ايجاد نكنيم.
این 2 جمله را محسن رضایی در گفتگو با همشهریِ ویژه ی انتخابات گفته است ... این روزها با بالا گرفتن دعوایِ تصاحب دانشگاه آزاد ، به نظر می رسد باید منتظر اتفاق خاصی بود . هر چند اگر اتفاقی هم نیفتد نباید تعجب نمود . به هر حال از این چیزا در ایران زیاد اتفاق می افتد ! اما تکرار دلنگرانیِ امام از زبان محسن رضایی خیلی حرف در دلش دارد . . . !

وقتی رفسنجانی انتخاب کرد

2010-06-25T00:46:00.000-07:00

حتمن شما هم تا حالا از اتقاقات مربوط به دانشگاه آزاد با خبر شده اید . رفسنجانی در یکی از گفتگوهایِ آخرش به موضوع دانشگاه آزاد اشاره کرده و مطالبی برای ثبت در تاریخ گفت . هر چند برایِ اون وری ها فرقی نمی کند . یادآوریِ نقل قول هاشمی در روز انتخاب رهبر جدید خالی از لطف نیست . آن نقل قول رهبر امروز را انتخاب کرده شده کرد . اما فکر نکنم این نقل قول چیزی را عوض کند . از آن نقل قول تا این نقل قول چه ها که نشده است . . . به نظر شما منظور هاشمی از تندروهایِ مورده اشاره یِ امام در متن زیر چه کسانی بودند ؟! مهم نیست ؟! با این حساب دانشگاه آزاد را از دست رفته بدانید . . . فااااااااااتِحه !

« من خطبه‌ای در نماز جمعه خواندم و توضیح دادم که چه اتفاقی می‌افتد که بچه‌هایمان الان در حد دیپلم بیرون می‌آیند و بعد هم بیکار می‌مانند و استعدادها زنده به گور می‌شود! گفتم این جریان فقری که در جامعه وجود دارد و تبعیضی که هست، هر سال عمیق‌تر می‌‌شود، چون یک عده‌ ممتاز - چه در داخل و چه در خارج- تحصیل می‌کنند و بعد هم کارهای اساسی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را به‌دست می‌گیرند و خانواده‌های مردم عادی هم باید در حد عملگی، یا کارمند و یا کاسب بمانند.
این تبعیض را هیچ ‌وقت نمی‌توانیم به هم بزنیم، مگر اینکه به بچه‌ها میدان بدهیم که درس بخوانند و این بچه‌ها بعداً در قشر بالای کشور حضور داشته باشند. این موضوع و تبعات آن را از لحاظ سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، پیشرفت و ظلمی که به این‌ها می‌شود، فشار روحی که به جوان‌ها می‌آمد، هزینه‌ای که برای اعزام به خارج می‌شد و پولدارها به خارج می‌رفتند و غیره را توضیح دادم. این خطبه را امام هم گوش داده ‌بودند. بعد که امام را دیدم، به من گفتند حرف‌های هشداردهنده‌ای زدید. می‌خواهید چه کار کنید؟ گفتم: می‌خواهیم یک دانشگاه غیردولتی درست کنیم تا از امکاناتی که الان هست، استفاده کنیم.
امام یک میلیون تومان پول دادند و گفتند: من این را به این کار هدیه می‌کنم. در صحبتی هم اعلام کردند که این کار خیلی خوبی است که فلانی پیشنهاد کرده ‌است. دیگر این تندروها نتوانستند مخالفت کنند . »

افغانستان ، ایران ؛ دو رویِ یک سکه ؟

2010-06-24T09:15:00.001-07:00

این عکس ها افغانستان دهه ی شصت را نشان می دهد . معتقدم این ها همه ی افغانستان آن روزها نیست . اما به این موضوع ایمان دارم که اگر آن روال ادامه پیدا می کرد ، امروز افغانستانی مدرن و توسعه یافته در همسایگی مان داشتیم . هر چند این روزها با دیدن سرعت جبران عقب ماندگی ها می توان به آن آینده امیدوار بود . این ها رانوشتم که بگویم نکند چهل – پنجاه سالِ دیگر عکس هایی از ایران را ببینند و همین ها را که من نوشتم بنویسند . تصورش هم دیوانه ام می کند !
در ضمن همه یِ عکس ها را اینجا ببینید : http://tardid.net/?p=1945

غبار شهرِمن

2010-06-24T01:03:00.000-07:00

امروز زنجان را غباری از خاک و خل فرا گرفته بود ( با خس و خاشاک اشتباه گرفته نشود ) . زنجان همینطوری اش دل گرفته و غمبار است . نه این که همه چیز آرام است و ما چقدر خوشبختیم . وای به وقتی که این شکلی هم بشود .
امروز از آن روزهایِ عجیب شهر من بود .

مجلسی برایِ تَهِ امور

2010-06-23T05:13:00.000-07:00

شک نداشتم که با این ولوله و توپ بازی و نماز ظهر و غیره و ذالک ، این مجلس مصوبه اش را پس می گیرد . همین الان اعلام شد که مجلس با تصویب فوریت طرحی ، انصراف خود را از مصوبه یِ روز یکشنبه درباره یِ دانشگاه آزاد را اعلام کرد . به سلامتی انشاء الله . فقط نمی دانم چطور شده بود که برادر لاریجانی از این کارا کرده و بدون هماهنگی با بزرگترها زیادی چیز خورده بود . حالا تحویل بگیرد . حداقل یک هماهنگیی مختصری با اخوی می کرد تا مجبور نشود دوباره طرح تصویب کند . از طرف دیگر علی مطهری هم که می خواست ادا در بیاورد که آره . . . از کوچینکف و روس ها مایه گذاشت . اما بهش حالی کردند که « بیشین بینیم با . . . ما خودمون اینکاره ایم ! »
یادش به خیر ! روزی بود که این مجلس در راس امور بود اما حالا اگر در تَهِ امور بماند باید شاکر بود !

کدیور و غزه و لبنان با مخلفات

2010-06-23T01:18:00.000-07:00

کدیور در طول یک سال گذشته بارها و در سخنرانی های متعدد از جنبش سبز دفاع نموده است . چه با سخنرانی و چه با نوشتن یادداشت و مقاله . وی در گفتگویِ اخیرش با صدایِ آمریکا و در قسمتی از سخنان اش در خصوص شعار « نه غزه نه لبنان جانم فدایِ ایران » و در حمایت از مردم مظلوم غزه و لبنانی هایی که جدا از جیره خواران اون وری هستند ، این شعار را اندکی تغییر داده چنان که هم غزه را و هم لبنان را جزو دغدغه هایِ مردم ایران دانسته است . دغدغه هایی از جنس حقوق بشر. البته این فقط نظر من است . شایدم از یک جنس دیگر .
به هر حال از وقتی کدیور این جمله را گفته ، تعدادی از مخالفان این نظر هر چی ویدیو از تظاهرات روز قدس سال گذشته را که در آن مردم شعار نه غزه نه لبنان سر داده اند ، در شبکه ی اینترنت منتشر کرده اند . بدون این که متوجه باشند اصل نیت از سر دادن چنین شعاری نه نفی جنایت هایِ اسرائیل در این دو کشور ، که البته همه می دانیم برایِ چه بوده اما در راستایِ تنویر دوستان عرض می کنم که به خاطر این بود که بفهمانیم جنایت در هر جا که باشد وبا همه یِ مخلفاتش جنایت است و ظلم شاخ و دم ندارد که مثلن بر سرو پشت اسرائیلی ها بروید ولی در این وری ها نروید ! از طرف دیگرمعلوم نیست منظور از انتشارمجدد این فیلم ها ، حمله به کدیور بوده یا اعلام نظر ؟! شما می گویید چه بوده و آیا آزادیِ بیان به خطر نیافتاده است ؟!

نیک آهنگ و آزادی با مخلفات

2010-06-22T04:18:00.000-07:00

نمی دانم چرا انتقاد از نیک آهنگ کوثر ، مخالفت با آزادیِ بیان معنی شده است . از استاد بهنود گرفته تا همین آقایِ شهردارِ محله یِ ما که مسئول جمع آوریِ آشغال هایِ ساخته شده یِ خانه یِ ما و همسایه هاست . فکر نکنم کسی از نیک آهنگ خواسته باشد که انتقاداتش را تعطیل کند . صحبت از یک یا دو کاریکاتور هم نبود . مشکل روندی بود که وی در انتقاد از رفتار موسوی و کروبی در پیش گرفته و هر سخن و عمل و عکس العمل آنان را با نگاهی انتقادی به سخره می گرفت و در نهایت در کاریکاتور اخیر وی در موسوی ، به اوج خود رسید که به نظر می رسید سعی دارد نوعی ناامیدی از حرکت جنبش را با حضور آنان القا نماید و همه ی حرف ما هم - خودم را عرض می کنم - دقیقن همین بود . اگر بنا باشد با اندکی خود انتقادی داد بزنیم که آی امان که آزادیِ بیان از دست رفت ؛ شما بگویید ، چگونه اعتراض خودمان را به دوستان خودمان اعلام نماییم ؟!
اصل موضوع این است که اگر هدفِ مشترک داریم ، اگر راهمان یکی ست و اگر نمی خواهیم فعلن اجازه ی سو استفاده از رنگارنگی تفکرات سبز را به اونوری ها بدهیم ، نباید با خودمان رفتاری داشته باشیم که حضورمان را نفی و رد کنیم . موسوی و کروبی و همه ی آن هایی که در حال حاضر در کنار مردم مانده اند ، به هر چیزی که معتقد باشند ، در یک اصل با همه ی سبز ها مشترک هستند و آن آزادی است با همه ی مخلفاتش .

تاج زاده و راز متهم

2010-06-22T00:20:00.000-07:00

ببخشند یا نبخشند چه فرقی در احوال امروز خواهد داشت ؟ تاج زاده در نامه اش به پدر و مادر وبا پذیرفتن متهم بودن اش ، ضمن پرداختن به دغدغه های فراوانی که در وجود تک تک ما نیز سال هاست لانه کرده ، از همه ی اشتباهات گذشته در برخورد با فعالان سیاسی سی سال گذشته عذر خواهی نمود . نا گفته پیداست که منظور نظرش تروریست هایی نبوده اند که دستشان به خون مردم آغشته شده است . اما این که چرا تاج زاده امروز دریافته است که رفتار حاکمیت با مخالفان سیاسیِ نبراندازش درست نبوده ، لابد باید پاسخش رادر دوران بازداشت و زندان و بازجویی هاییِ پس داده اش یافت .
اصلن فرق بخشیدن یا نبخشیدن چیست ؟ گیریم که بیست سال بعد بخواهد رفتار امروز در زندان ها را هم ببخشد . بازجوی اش را ببخشد که نصفه شب سین جیمش کرده است . چند نفری بلندش کرده اند و کوبیده اندش زمین . آویزان اش کرده اند که یک کلمه بگوید غلط کردم . ببخشد که دانشجوها را کشان کشان روی زمین کشیده اند و بچه هایی آینده ساز مملکت را در کهریزک چنین و چنان شان کرده اند . ببخشند که دلبخواهی گرفته اند و در ناکجاآبادی زندانی اش کرده اند و با مشت و لگد پذیرایی نموده اند . ببخشد که با یادگار بنیانگذار انقلاب چنان کردند و وی را نا خلف نامیدند . ببخشد فلان ها را به جرم شرکت در تجمعی که هنوز برگزار نشده بازداشت می کنند و هنوز پس از یک سال نتوانسته اند قاتل نداها و سهراب ها و آساها و روح الامین ها را شناسایی کنند .
می شود همه یِ این ها را بخشید . بخشید چون مهم ایران است . مهم آزادی است . مهم آینده ای ست که باید برایِ سر بلندی بقیه ی نداها و سهراب ها ساخته شود و یادمان نرود که در بخشیدن لذتی ست که در قصاص هرگز نخواهد بود .

محصولِ محصولی

2010-06-20T12:00:00.000-07:00

صادق محصولی بی شک نام ماندگاری در تاریخ ایران خواهد بود . نامی که با هر اشاره به آن مصادیق فراوانی از آنجه بر ملت ایران گذشت یادآوری می شود . محصولی در هر دو دوره ی انتخابات نهم و دهم در انتخاب احمدی نژاد نقش تعین کننده ای بازی کرده است . به خصوص در نقش وزیر کشور . او توانست انتقام انتخاب نشدنش به عنوان وزیر نفت دولت نهم توسط مجلس هفتم را گرفته و در وزارت خانه های مهم کشور و رفاه حضور داشته باشد . صرف نظر از داستان هایی که در دوره یِ تصدی استانداریِ اردبیل توسط وی گفته می شود ، ثروت میلیاردی او نیز همیشه محل مناقشه بوده است . بدون شک داشتن ثروت نمی تواند ملاک درستی برای ارزشگذاریِ و نقد عملکرد باشد اما راه به دست آوردن این ثروت می تواند ! این در حالی ست که شعار اصلی دولت و در حقیقت افتخارش این است که مورد حمایت قشر محروم جامعه می باشد و حامیان دولت بارها و همیشه برایِ تخریب رقبایی سیاسیِ احمدی نژاد از همین حربه استفاده نموده اند اما در خصوص ثروت محصولی همواره سکوت کرده اند .
این آقای محصولی چند روز پیش در یکی از سفرهایِ کاری اش مطالبی گفته است که قابل تامل می باشد . تنها مشکلی که وجود دارد باور این حرف ها ست ! به نظر شما طرف سخنان محصولی چه کسی است ؟! ... خودش ؟!

« . . . بي‌ترديد ريشه همه فتنه‌ها از آنجا شد كه پول‌هاي حرام در امور كشورداري انحراف ايجاد كرد . . .
سی سال است كه در اين مملكت فردي را به عنوان ستون انقلاب مي‌دانستند و ما امروز مي‌بينيم كه او از امتحان مردم مردود شده است چون مشكلش اين است كه بصيرت ندارد لذا همان‌گونه كه امام راحل فرمودند و مقام معظم رهبري نيز مي‌فرمايند ميزان، حال فعلي افراد است . . .
متآسفانه كسي كه نگران اجرا نشدن قانون بود خود نخستين قانون‌شكن شد و همه قوانين و چارچوب‌ها را زير سوال برد به طوري كه خدمات و ابتكارات دولت نهم را در خدمت به محرومان جامعه "سهام عدالت " را نوعي تقلب دانست . . .
متاسفانه بعد از جنگ برخي از مسئولان نه تنها نوكري مردم را نكردند و جلوي فساد را نگرفتند، بلكه اطرافيان‌شان نيز در ترويج فساد نقش ايفا كردند . . . »

این آن می شود ؟ (2)

2010-06-19T05:00:00.000-07:00

این عکس را خوب نگاه کنید و تاریخ امروز را به یاد بسپارید . در همین راستا و پهنا و خیلی ابعاد دیگر یک نفری از اون وری ها گفته است که سید حسن می خواهد رهبر شود و هاشمی و خاتمی و مفتونان دیگر نیز از این موضوع حمایت می کنند . راست و دروغ اش را کار ندرم ! اما این عکس را نمی شود فراموش کرد . آن هایی را که پشت سرش به نماز هستند را می شناسید .

« ه گزارش آخرین نیوز، حسين فدايي در شانزدهمين همايش سراسري هيئت رزمندگان اسلام با اشاره به حوادث روز 14 خرداد در حرم امام خميني اظهار داشت: نقش سيد حسن خميني در حوادث پس از انتخابات كاملا مشهود بوده است. وی مدعی شد: حدود يك سال و نيم پيش وقتي كه افرادي براي انتخابات رياست جمهوري آماده ورود به عرصه شدند، عده اي به سراغ سيد حسن خميني رفتند تا او را براي اينكار متقاعد كنند. يكي از مشوقين اين جريان براي ورود سيد حسن به عرصه انتخابات شايد آقايان هاشمي و خاتمي بود. وی در ادامه ادعا کرد: سيد حسن خميني در پاسخ به اين جريان گفته بود كه من مسئوليتي را مي پذيرم كه رييس جمهور پیش او زانو بزند. وی سپس افزود: با توجه به سن بالاي هاشمي رفسنجاني، سيد حسن قصد ورود به عرصه انتخابات خبرگان و تكيه زدن بر كرسي رياست اين مجلس را دارد. وی با ابراز نگرانی گفت: این در حالی است که هیچ فقیه وارسته ای برای رسیدن به مقام رهبری تلاش نکرده است و بسیاری از آن فرار کرده اند.وی اضافه کرد: هیئتی از مسئولان که برای حل مسایل پس از انتخابات با بزرگان نظام دیدار کردند در دیداری با آقای هاشمی از وی شنیدند که وی به همراه سید حسن، سید محمد خاتمی و میرحسین موسوی به این نتیجه رسیده اند که کف مطالبات میرحسین ابطال انتخابات است یعنی سید حسن هم به این موضوع راضی شده است . »

تهدید و حناق ، مادر و اشک

2010-06-18T23:48:00.000-07:00

این چند روز فقط خانه نشین بودم . یک چشمم به اهالیِ خانه از پوریا و مادر و پدر تا امید و خواهربود و چشم دیگرم به در که چه زمانی بزنگنش و بگویند آمده ایم که ببریم .
بیکاری را با بلا تکلیفی جمع کنید حاصلش چه می شود ؟! اما این همه مانع از نوشتنم نشده است هر چند شعردانمانم خشکیده باشد . کافی ست تلوزیون ایران را نگاه یا به اخبار موفقیت هایی اقتصادی دولت توجه کنید تا کلی سوژه دستتان بیاید . اما راستش را بخواهید اصلن حال و حوصله ی نوشتن ندارم . تا دیروز همه ی نگرانی ام زندان و حکم و غیره اش بود . از امروز باید نگران کسانی باشم که در هفته نامه ی پیام زنجان نقدشان کرده ام .
مادرم در حالی که گوشی دستش بود رنگش مثل زرد چوبه شد و بعدش سفید . گوشی را زمین گذاشت و نتوانست از جای اش تکان بخورد . نگاهش به من بود . پرسیدم چیزی شده ؟ جوابم را نداد . چند دقیقه ای گذشت تا توانست به سختی برخواسته و به آشپزخانه برود. وقتی حرف نمی زند می فهمم که می خواهد تمرکز کند و بعد حرفش را بزند . کمی که آرام شد و رنگ چهره اش طبیعی ، گفت : شیرم را حلال نمی کنم اگر یک بار دیگر به این شورا و شهرداری چیزی بنویسی ! گفتم حاج خانم ! قبلن شیرت را حرام کرده بودی برای این که به دولت و مخلفاتش کاری نداشته باشم . این را هم که حرام کنی بنده چه خاکی به سرم بریزم که حرام اندرحرام می شوم !
نخندید . دریغ از یک لبخند کم رنگ . فهمیدم که اضاع وخیم تر از چیزی ست که به نظر می رسد . گفتم کسی که آن سویِ سیم بود چه گفت و چه کسی بود ؟ مادر گفت : چه کسی اش را نمی دانم اما اول شروع کرد به فحاشی و بعدشم گفت که تو پایت را زیادی از گلیمت دراز می کنی و چرا اجازه نمی دهی شهردار و شورا به کارشان برسند و امثال تو را باید از وسط جر داد و اگر تکرار کنی کاری می کند که هیچ وقت زنجان نتوانی بیایی و ... گفتم : مامان جان ! این تهدید چقدر آشناست . اما خیلی فرق نمی کند . این روزها از این جور حرف ها زیاد می زنند .
چشمان مهربانش پر اشک شده بود . گفت : به فاطمه یِ زهرا قسمت می دم . فکر من و پدرت نیستی به جهنم . فکر این بچه باش که همه ی امیدش توئی ...
خشکم زد . لال شدم . حناق گرفتم . زهرماری گلویم رافشار می داد . خواستم چیزی بگویم . نشد . کنارش زانو زدم و نشستم . دست مهربانش را روی سرم گذاشت . همان دست را گرفتم و بوسیدم . نتوانستم نگاهش کنم . اما از خیسیِ صورتم فهمیدم اشک های اش همه ی پهنایِ صورتش را پوشانده بود .

آهنگ نیکی که از دست می رود

2010-06-17T02:24:00.000-07:00

همیشه نیک آهنگ را تحسین می کردم . از همان دوره یِ اصلاحات آثارش را دوست داشتم . برایِ زندانی شدنش به خاطر آن کاریکاتور که همه می دانید ، مثل همه ی دوست دارانش ناراحت شدم . ایضن به خاطر رفتنش از ایران . اما ... امان از این اما ! مدتی بود که کاریکاتورهای اش حس ناخوش آیندی از کینه یا عقده را به من بیننده منتقل می کرد . حسی که با نوعی انتقام جویی همراه بود . نگران بودم . حیفم می آمد سبزها یک هنرمند خوب را از دست بدهند . آن هم به همین راحتی . احساس می کردم که او همانی می شود که آن ها می خواهند و همان هم شد . متن زیر در سایت دوست و همراهِ سایت رجا نیوز و به قول خودشان « پایگاه خبری تحلیلی سحر » ، چاپ شد و کاریکاتوربه گفته ی مخالفان موسوی « جنجال برانگیزش » را هم خبرگزاریِ فارس با خوشحالی تمام چاپید . بخوانید و قضاوت کنید . نیک آهنگ خان جان ؛ کمی کلاهت را بالاتر ببر و وسعت دیدت را گسترده تر کن . مشکلت با ابراهیم نبوی را جدی نگرفتیم . اما گویا باید حق را به سید داد. حیف است که از دست بروی . به خدا حیف است .

« کشیدن کاریکاتوری علیه میرحسین موسوی توسط نیک آهنگ کوثر، کاریکاتوریست روزنامه های زنجیره ای که هم اینک در خارج از کشور پناهنده شده است، فضای جالبی را در جبهه ضد انقلاب بوجود آورده است.به گزارش فارس، کشیدن کاریکاتوری علیه میرحسین موسوی توسط نیک آهنگ کوثر، کاریکاتوریست روزنامه های زنجیره ای که هم اینک در خارج از کشور پناهنده شده است، فضای جالبی را در جبهه ضد انقلاب بوجود آورده است.کوثر در این کاریکاتور موسوی را پس از ده سال در اتاقی که تار عنکبوت در آن بسته شده درحال نوشتن بیانیه سیصدم نشان می‌دهد. این کاریکاتور که اختلافات عمیق و قطع امید از کارایی موسوی برای جبهه فتنه را نشان می‌دهد، اعتراض اعضای جنبش سبز را درآورده بشکلی که برخی از سایتهای جبهه ضد انقلاب درباره این کاریکاتور موضع‌های تندی گرفته اند و این کاریکاتور را سبب انشقاق در جبهه ضد انقلاب دانسته اند.کوثر در پاسخ به این انتقادات گفته که کار صرفا روزنامه‌نگاری بی‌طرفانه و انتقاد بی‌رحمانه است. یکی از سایتهای ضد انقلاب درباره این کاریکاتور نوشت: نیک‌آهنگ کوثر در کاریکاتور جدیدش، میرحسین و شیوه‌ ‌مبارزه‌ بی‌خشونت او را به ریشخند گرفته است. این سایت ادامه داده است: ارزش هنری کارهای او که روز به روز در حال افول است و کارتون‌‌هایش را تا اندازه‌ یک بیانیه‌ی‌سیاسی تقلیل داده است.گفتنی است نیک آهنگ کوثر از کاریکاتوریست های روزنامه های زنجیره ای بود که چند سال پیش در یکی از کشورهای خارجی پناهنده شده است. »

احمدی نژاد و نجات مردم آمریکا

2010-06-16T04:48:00.000-07:00

احمدی نزاد در شهر کرد : « اعلام مي‌كنيم از اين به بعد يكي از خواسته‌هاي اصلي ملت ايران نجات مردم آمريكا از دولت غير دموكراتيك و زور گوي اين كشور خواهد بود.»
شرح لازم دارد ؟!! تنها باید گفت که مایه یِ انبساط و انقباض بسیار خاطر گردید . خودمانی اش را بگویم ؛ آی حال کردیم !

کاسه و سرباز و داغ و آش با جاش

2010-06-15T00:51:00.000-07:00

گفتم ولشون کن . بوق نزن . برو . گفت آخه ببین چطوری رد می شن . انگار نه انگار که اینجا خیابان تشریف دارد . یلّلی تلّلی می کنند . رنگ صورتش بر افروخته بود . می خواست توقف کند و سراغشان برود . دستش را گرفتم : بی خیال بابا . کجا می ری ؟ مگه نمی بینی لباس فرم دارن . چپ چپ نگاهم کرد : دارند که دارند . باید اعتراض کنم و قانون را یادآور بشوم یا نه ؟ وانگهی ، آنها سربازند . خواست پیاده شود که پیراهن اش را گرفتم : دِ همین دیگه ! اینها سرباز اداره ی زندان ها تشریف دارند . شل شد و نشست : خب که چی ؟ گفتم روشنش کن تا بهت بگم که چی : سربازباتوم داره .باتوم هم قدرت می یاره . قدرت هم که می دونی چی داره . جنابعالی هم که سابقه داری . این دفعه زبانم لال داخل شوید و با این ها هم که سر و کله زده باشی اسمت می ره تو لیست. بعدشم که می دونی چی می شه .آینه یِ بغل را تنظیم کردو گفت : راست می گی ها . ندیدی چطور باتوم به دست کاسه ی داغ تر از آش شده بودند . . . و راه افتاد .
راستی ! شما می دانید چرا کاسه ، داغ تراز آش می شود ؟! واصولن کاسه داغ تر می شود یا آش یا هر دوبا جاش ؟

بیانیه یِ جدید موسوی و توجه مضاعف

2010-06-14T08:19:00.000-07:00

هر چه باشد سال ، سال همت و کار مضاعف است . برایِ این کار توجه هم باید مضاعف باشد و صبر و استقامت هم ایضن . قرار است 25 خرداد بیانیه ی هجدهم میر حسین منتشر شود . بیانیه ای که گفته می شود منشوری خواهد بود از آنچه گذشته و آنچه که خواهد شد و از همه مهمتر آنچه باید کرد . این بیانیه یک قسمت جالب دارد که من برای اش قندِ دلم آب شد . او گفته که این یک پیشنهاد است و نه چیز دیگر . شما کیف نکردید ؟!

دفتر صانعی غارت کرده شد

2010-06-14T04:32:00.000-07:00

اینجا دفتر آیت الله صانعی ست ... این عکس ها را خوب نگاه کنید و به طنز تلخ تاریخ نخندید . . . یک لبخند کوچولو کافی ست ... پس لبخند بزن برادر !

محاکمه در پیشگاه ( کدوم ) ملت

2010-06-13T22:23:00.000-07:00

چگونه نوشتن . مسئله این است . یعنی طوری بنویسی که جیز نشوی . مثلن بنویسی : یک نفر که گفته بود فلان کس در فلان جا خیلی گلاب به رویتان خورده بود که گفته بود ما می خواهیم برویم پیاده روی چون نمی شود که تضمین نداد که در پیاده روی یهو پات گیر نکند به سنگ فرش و یک وری شده و ناگهان وقت افتادن بخوری به بغل دستی و او هم یک وری شود به سمت یک عده ای از مردم که به شکل کاملن اتفاقی باطوم دستشان و یک کلاه گنده با شیشه سرشان وجود دارد و آن ها هم همینجوری و برای تفریح بریزند و برای اعتلایِ چیز و دفاع از چیز و حمایت از یک چیز دیگر یک عده یِ دیگر را بزنند ! و . . .
اگر نویسنده ی این پاراگراف چیزی فهمید شما هم لابد خواهید فهمید . اینجا ایران است و ایران سرزمین استعاره ها و صفت هایِ تشبیهی و گل و بلبل و معشوقی ست که معنایِ دیگری می دهد و جام شرابی که کلهم اجمعین مزه اش با همه یِ جام هایِ پر شرابِ دنیا فرق می کند . نمونه اش را بخوانید .
استاندار تهران گفت : «. . . چه تضمينی وجود داشت که در اين راه‌پيمايی عليه امنيت عمومی جامعه اقدام نشود که دال بر اين موضوع، در نامه‌ای که به دست ما رسيده بود هيچ‌گونه تضمينی در اين خصوص وجود نداشت... اگر قرار باشد برای انتخابات سالگرد برگزار شود هر سال بايد ۳۰ راه‌پيمايی صورت گيرد و اما اگر منظور اعتراض به نتيجه انتخابات بود، يعنی توهين به آرای ملت ايران، بنابراين نه تنها نبايد تقاضای راه‌پيمايی می‌کردند بلکه بايد در پيشگاه ملت ايران محاکمه شوند . . . »
ملاحظه می فرمایید ؟ بیانی از این شیواتر وجود دارد . به خصوص آن « دال بر این موضوع » اش مرا اول کج و معوج کرده و بعدش کشته است ! اصلن چه معنی می دهد برای سالگرد فلان چیز راهپیمایی کرد . نمی شود که ملت کار و زندگی اش را همینجوری ول کند و دال شود و علاف خیابان ها و از همه بدتر، سر و کله اش هم آخر کار بشکند . مثلن اگر عده ای می روند خانه ی یک آقایی را که از قضا آیت الله هم می باشد محاصره می کنند و ماشین اسقاط می کنند و نفس کش می طلبند ، کاملن حق دارند . زیرا سالگرد نیست و این اشکال ندارد چرا که اصولن به دادن تضمین هم نیازی نیست . اما نمی شود که عده ای که اسمشان را حزب گذاشته اند تقاضا کنند و تضمینی که خواسته شده است را ندهند ( لابد تضمین این که از خانه خارج نشوند ) و بدتر از همه ؛ راهپیمایی برایِ چه منظور ؟ اعتراض به چه؟ آخ آخ ! حالا اگر می توانید بی خیال نشوید . می توانید ؟!

مدیریت آندولند ی و ایندولند ی

2010-06-13T06:35:00.000-07:00

در آندولند: موفقیت مدیر بر اساس پیشرفت مجموعه تحت مدیریتش سنجیده می شود.

در ایندولند: موفقیت مدیر سنجیده نمی شود، خود مدیر بودن نشانه موفقیت است.

در آندولند: مدیران بعضی وقتها استعفا می دهند.

در ایندولند: عشق به خدمت مانع از استعفا می شود.

در آندولند: افراد از مشاغل پایین شروع می كنند و به تدریج ممكن است مدیر شوند.

در ایندولند: افراد مدیر مادرزادی هستند و اولین شغلشان در بیست سالگی مدیریت است.

در آندولند: برای یك پست مدیریت، دنبال مدیر می گردند.

در ایندولند: برای یك فرد، دنبال پست مدیریت می گردند و در صورت لزوم این پست ساخته می شود.

در آندولند: یك كارمند ساده ممكن است سه سال بعد مدیر شود.

در ایندولند: یك كارمند ساده، سه سال بعد همان كارمند ساده است، در حالیكه مدیرش سه بار عوض شده است.

در آندولند: اگر بخواهند از دانش و تجربه كسی حداكثر استفاده را بكنند، او را مشاور مدیریت می كنند.

در ایندولند: اگر بخواهند از كسی هیچ استفاده ای نكنند، او را مشاور مدیریت می كنند.

در آندولند: اگر كسی از كار بركنار شود، عذرخواهی می كند و حتی ممكن است محاكمه شود.

در ایندولند: اگر كسی از كار بركنار شود، طی مراسم باشكوهی از او تقدیر می شود و پست مدیریت جدید می گیرد.

در آندولند: مدیران بصورت مستقل استخدام و بركنار می شوند، ولی بصورت گروهی و هماهنگ كار می كنند.

در ایندولند: مدیران بصورت مستقل و غیرهماهنگ كار می كنند، ولی بصورت گروهی استخدام و بركنار می شوند.

در آندولند: برای استخدام مدیر، در روزنامه آگهی می دهند و با برخی مصاحبه می كنند.

در ایندولند: برای استخدام مدیر، به فرد مورد نظر تلفن می كنند.

در آندولند: زمان پایان كار یك مدیر و شروع كار مدیر بعدی از قبل مشخص است.

در ایندولند: مدیران در یک روز، حكم مدیریت وبركناریشان را می گیرند.

در آندولند: همه می دانند درآمد قانونی یك مدیر زیاد است.

در ایندولند: مدیران انسانهای ساده زیستی هستند كه درآمدشان به كسی ربطی ندارد.

در آندولند: شما مدیرتان را با اسم كوچك صدا می زنید.

در ایندولند: شما مدیرتان را صدا نمی زنید، چون اصلاً به شما وقت ملاقات نمی دهد.

در آندولند: برای مدیریت، سابقه كار مفید و لیاقت لازم است.

در ایندولند: برای مدیریت، مورد اعتماد بودن كفایت می كند .

هر گونه شباهت احتمالی با هر گونه مملکت احتمالی و غیر احتمالی تکذیب می شود . بیخود زور نزنید لطفن !

آیا این آن می شود؟

2010-06-11T09:33:00.000-07:00

«ما فرض می‌‏کنیم که یک ملتی تمامشان رای دادند که یک نفری سلطان باشد. بسیار خوب، اینها از باب اینکه مسلط بر سرنوشت خودشان هستند و مختار به سرنوشت خودشان هستند، رای آنها برای آنها قابل است؛ لکن به چه حقی ملت پنجاه سال از این، سرنوشت ملت بعد را معین می‌کند سرنوشت هر ملتی به دست خودش است. فرض بفرمائید که ما زمان اول قاجاریه نبودیم. اگر فرض کنیم که سلطنت قاجاریه به واسطه یک رفراندمی تحقق پیدا کرد و همه ملت هم ما فرض کنیم که رای مثبت دادند، اما رای مثبت دادند بر آقامحمدخان قجر و نه آن سلاطینی که بعدها می‌‏آیند. در زمانی که ما بودیم و زمان سلطنت احمدشاه بود، هیچ یک از ما زمان آقامحمدخان را ادراک نکرده، آن اجداد ما که رای دادند برای سلطنت قاجاریه، به چه حقی رای دادند که زمان ما احمد شاه سلطان باشد، سرنوشت هر ملت دست خودش است. ملت در صد سال پیش از این، صدوپنجاه سال پیش از این، یک ملتی بوده، یک سرنوشتی داشته است و اختیاری داشته، ولی او اختیار ماها را نداشته است که یک سلطانی را بر ما مسلط کند .چه حقی داشتند ملت در آن زمان، سرنوشت ما را در این زمان معین کنند. مگر پدرهای ما ولی ما هستند؟ مگر آن اشخاصی که درصد سال پیش از این، هشتاد سال پیش از این بودند، می‌توانند سرنوشت یک ملتی را که بعدها وجود پیدا کرده، آنها تعیین بکنند؟ اما مجلس. مجلسی که بدون رضایت مردم است، این مجلس، مجلس غیرقانونی است. بنابر این اینهائی که در مجلس نشسته‌‏اند و مال ملت را گرفته‌‏اند به عنوان اینکه حقوق می گیرند، این حقوق را حق نداشتند بگیرند و ضامن هستند. و اما دولتی که از همچو مجلسی و همچو سلطانی انشاء بشود، این دولت غیرقانونی است .از خود وکلا بپرسید که آیا شما را ملت تعیین کرده است؟ هر کدام ادعا کردند که ملت تعیین کرده است، ما دستشان را می‌‏دهیم دست یک نفر آدم ببرد او را در حوزه انتخابیه‌اش، در حوزه انتخابیه‌اش از مردم سوال می‌کنیم که این آقا آیا وکیل شما هست؟ شما او را تعیین کردید؟ حتما بدانید که جواب آنها نفی است. بنابر حق شرعی و حق قانونی و حق بشری ما اینست که سرنوشتمان دست خودمان باشد. آیا حق این ملت این است که یک قبرستان شهید برای ما درست بکنند، در تهران، یک قبرستان هم در جاهای دیگر!»

قسمتی از سخنرانیِ رهبر انقلابّ و بنیانگذار جمهوریِ اسلامی بود در بهشت زهرا بهمن 57.

22

2010-06-09T05:30:00.000-07:00

تیتری ازاین رساتر وجود دارد؟ 22 عدد ماست . چه وقتی بهمن 57 بود و کودکی کنجکاوبودیم واز هیجان و تعغییر دور و برمان به وجد آمده و ترس و بهت را با پدرومادرهامان تجربه کردیم و چه خرداد 88 که لذت حضورمان را به درد وناباوری تبدیل نمودند . و حالا 22 خرداد 89 شده است . چه مجوز بدهند و چه بازی دهند وسر بدوانند ،این روز تبدیل به آغاز دیگری شده که در تاریخ مبارزه های مردمان این مرز وبوم برای آزادی ثبت شد. پر بیراه نیست که بر و بچه هایی را که در یک سال گذشته به بهانه هایی که می دانیم و می دانند بازداشت و زندان کردند، باردیگر محبوس کنند . اما . . .

گیرم که در باورتان به خاک نشستیم
و ساقه های جوانمان از ضربه های تبرهایتان زخم دار است؛
با ریشه چه می کنید؟
گیرم که بر سر این بام،
بنشسته در کمین پرنده ای،
پرواز را علامت ممنوع می زنید؛
با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید؟
گیرم که می زنید،
گیرم که می برید،
گیرم که می کشید؛
با رویش ناگزیر و شادی جوانه ها چه می کنید؟

ژیلا بنی یعقوب و وطن امروز

2010-06-08T08:15:00.000-07:00

وقتی قلم روزنامه نگار را از او بگیری و خانه نشینش کنی ، خواسته یا نا خواسته حکم مرگش را داده ای . ژیلا بنی یعقوب را 30 سال از روزنامه نگاری محروم کرده اند . گویا خجالت کشیده اند نام مادام العمر بر آن بگذارند ! سی سال ! فکرش هم دیوانه ام می کند .
هر چند در دنیایِ امروز و با وجود وسایل ارتباطی و رسانه های دیجیتال ، حکمی مانند این بیشتر شبیه لطیفه است . اما تجسمش برایِ روزنامه نگار سخت است . خیلی سخت . آنقدر که حاضر است برایِ حفظ قلمش هزینه هایِ فراوان بدهد . از جلایِ وطن گرفته تا مخفیانه نوشتن .
پس بنی یعقوب تا ابد روزنامه نگار می ماند و اطمینان دارم که هیچ چیز و هیچ کس نمی تواند او را از روزنامه نگاری باز بدارد . نوشتن برای جماعت ما مانند نفس کشیدن است . مثل خون در رگهامان . پس برای نفس کشیدن و جاری بودن خون در جان هامان می جنگیم . به یک دلیل ساده . چون می خواهیم زنده بمانیم .
اما سطرهای زیر هیچ ارتباطی با متن بالا ندارد . بیشتر به یادداشت قبلی ام مرتبط است . بدون شرح هم می باشد :
« من سگ اصحاب کهف را کاری ندارم؛ او آدم شد اما این آقازاده فراری هم مثل چی دارد دروغ می‌گوید. هنوز 20 سال از رحلت امام نگذشته. آری هنوز 20 سال از رحلت امام نگذشته که وصیتنامه پدر و پدربزرگ را فروخت به دروغ آقازاده‌ها و با سران فتنه، با بدان بنشست و خاندانش گم شد . . . »
قسمتی بود از یادداشت چاپ شده در صفحه ی اول روزنامه ی وطن امروز به تاریخ 16 خرداد با مدیریت بذر پاش . از همه شیرین تر نام روزنامه است . برازنده تر از این نمی تواند باشد . وطن امروز !

حکم تیرِ سید حسن

2010-06-08T01:23:00.000-07:00

صفار هرندی گفته که امام گفته بوده اگر حسین خمینی اسلحه کشید بکشیدش. یحتمل وقت گفتن این جمله لبخند هم زده . این ها را گفت تا توجیه اتفاقات 14 خرداد شود و سید حسن را هم کنار پسر عمویش بگذارد . نمی دانم از این خاندان کس دیگری هم مانده یا نه که به تیر تکفیر آقایان دچار نشده باشد . برادر سید حسن هم که همیشه در کنارش است . اینطوری که پیش می رود کلهم اجمعین بیت امام را باید جزو مفتونان حساب کرد .
اما خیلی هم عجیب نیست . از وقتی مبارزه ی امام با سلطنت پهلوی شروع شد ، هرگز اجازه ی خود نمایی و ظهور و بروز به انجمن حجتیه و « متحجران » نداد و داغ ورود به حکومت و حتی مبارزه را بر دلشان گذاشت . معلوم است که همان ها عقده ی آن همه سال ها بی توجهی و آدم حساب نکردن را در دل هاشان جمع کنند و در همچین روزهایی بیرون بریزند . آن هم نه زیر بیرق دیگری . دقیقن زیر پرچم خود بنیانگذار و چنان داغ تر از آش که همه ی بیت اش را یکجا بیرون بگذارند و به راحتی حکم تیر هم می دهند . البته قرار نیست با مثل صفارهرندی مناقشه کنیم . اما وقتی یامین کنارت باشد و پس از 14 خرداد باشد و همه در به در دنبال عواملی باشند که نگذاشتند سید حسن حرفش را بزند و شبیه موشی شوند که دنبال دمش می دوید و نمی توانست بگیردش ، معلوم است که باید از روی کلاه سرمان را بخاریم و بگوییم : اخوی ! خودتی !
معلوم نیست چه کسی می تواند از خانواده یِ رهبر کبیر به خودش شبیه تر باشد ! خب برادر جان یکی می شود فرزند نوح که با بدان نشسته است . نه ؟ خب 2 تا می شود پسر نوح . سه تا می شود . همه که نمی شوند پسر نوح . آنوقت نوح چطوری ثابت کند که حق با او بوده است ؟ لابد این را هم صفار جان بهتر می داند .

ملاکِ فعلیِ احوالات ما

2010-06-06T22:30:00.000-07:00

این حرف هر روز ماست
فردا را
همین حالا نقاشی می کنیم
هر چند
به رنگ خون
اما
سبزترین زندگی را
رقم می زنیم
در سپیدیِ یک بوم .

ماجرای 14 خرداد و سید حسن خمینی را امروز خواندم . مدتی مهمان رفقا بودم .مثل همیشه پذیرایی مفصلی کردند. به خصوص ازوقتی فهمیده اند نفسم را حلبچه جا گذاشته ام،مهربانی شان دوبرابرشده است . خدا حفظشان کند .
اما 14 خرداد و . . . چند وقت پیش که لپ های سرخ سید حسن برای عده ای از رفقا حساسیت ایجاد کرده بود ، مطلبی را نوشتم که در آن همه یِ داشته هایی را که شامل استخر و جکوزی و ماشین و خانه می شد را حق مسلمش دانستم . حالا چرا باید استخر رفتن و از جکوزی و سونا و غیره و ذالک اش بهره مند شدن مایه ی رنج و عذاب کسان دیگر شود ؛ لابد اشکالی دارد که ما خبر نداریم ! آنچه که جمعه اتفاق افتاد نیز به هیچ عنوان عجیب نبود و تقریبن همه پیش بینی اش را کرده بودند .
گفته اند که ملاک بعضی چیزها حال فعلی افراد است . بسیار خوب . بنده هم معتقدم همین طور است . مثلن اگر 30 سال پیش کسی را به عنوان مدیر فلان جا انتخاب کرده اند دلیل نمی شود که در حال حاضر هم لیاقت مدیریت را داشته باشد . مگر این که شاخص های اش دست خودش و غیره و ذالک باشد . . . !

تنگِ جَفَنگ

2010-06-01T00:18:00.000-07:00

این آقا حسین فدایی ، نماینده ی مجلس و رئیس ایثارگران و حامی مموتی تشریف دارند . همان آقایی که می گویند ازاهالیِ کهریزک هستندبا کلّی خاطراتِ ریز و درشت که از خود به جا گذاشته اند . لابد برایِ آخرتشان ! به هر حال بعضی ها حرف می زنند که لال از دنیا نروند . نمی دانم چه مرضی دارند که حتمن چیزی بگویند . کهریزک را هی می آورند جلو چشم ملت . این را بخوانید :
حسين فدايى گفت: اگر ملت ايران بداند كه دسته اى از زندانيان ، ديگر روى موضع قبلى خود نيستند و متوجه اشتباهات خود شده‌اند و حاضرند جبران كنند و رابطه تشكيلاتى خود را قطع كنند، پذيراى عفو آنها خواهند بود. ولى اگر كسى بخواهد روى لجاجت در موضع قبلى خود باقى بماند و حوادث تأسف‌بار جريان فتنه را تأييد كند، قطعاً ملت با عفو چنين افرادى موافق نخواهد بود . . .
و دقیقن همین جاست که شاعر به تنگ می آید و لاجرم به جَفَنگ می آید !

اخراجی هایِ 3

2010-05-31T04:52:00.000-07:00

ميزان واردات رسمى فرش به كشور در سال گذشته با افزايش حدود ۵۰ درصدى نسبت به سال ۸۷ به بيش از ۱۸ ميليون دلار رسيد .
به هر حال برایِ دولتی که از روز اول شروع به کارش همه چیز را افزایش داده اصلن بد نیست . گیریم که عده ای بیکار یا به خاک سیاه نشسته بشوند . سهام عدالت و یارانه ی نقدی را برایِ همین روزها ساخته اند . گور بابایِ اقتصاد ملی . همان حق مسلم به همه شان می ارزد .

نماینده مدعی‌العموم اتهام الیاس حضرتی مدیر مسئول روزنامه ی اعتماد را بر اساس کیفرخواست صادره از سوی دادسرای عمومی و انقلاب تهران، نشر مطالب خلاف واقع در خصوص چاپ دو مطلب تحت عناوین “علیرضا بهشتی دچار عارضه قلبی شد” و “هفت سال زندان برای مهدی اقبال” عنوان کرد.
به این می گویند ریز بینی و دقت عمل . اصولن چه معنی می دهد یک روزنامه اطلاع رسانی کند . روزنامه فقط باید آنچه را که حقیقت است بگوید . اما نه هر حقیقتی . فقط آنچه را که گفته می شود . جز این باشد به روزگار اعتماد دچار می شود که بدون توجه به آن چه که خواسته شده است ، نوشته یک بنده یِ خدا سکته کرده و یکی دیگر هم زندان اش بهمان شده است . از این بزرگ ترجرمی برای اعدام یک رسانه می شود پیدا کرد ؟! لابد نه !

رئيس سازمان صدا و سيما تاکيد کرد:بی‌بی سی فارسی و VOA به هيچ وجه تهديدی برای صداوسيما نيستند. شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان کماکان در رقابت با صداوسيما جايی ندارند .
به جان خودمان که نه ، اما به جان همان یک نفر که می شناسیدش و لبریز از نور و غیره که از سرش بیرون زده است قسم که سردار راست گفته . آخر کجایِ فارسی وان و پی ام سی و کرال و کانال دِ و آ تی وی و سایروس ( ! ) می توانند با برنامه ی دیروز امروز فردا وبیست و سی رقابت کنند ؟ نمی توانند دیگر . اصرار نکنید لطفن !

اخراجی های 3 را نخواهم دید و به سینمای نمایش دهنده اش پا نخواهم گذاشت . می دانم که تو هم نمی روی . آخر مگر می شود کله ای سبز داشت و اخراجی بود و اخراجی دید ؟! چرت و پرت می گویم ! معلوم است که نمی شود .

عاشورا

2010-05-30T08:47:00.000-07:00

گفتند بیا . رفتم . 24 ساعت بعد گفتند برو . هیچی هم نپرس !
فیلمی از عاشورا دیدم . مردی غرق در خون . جوانانی که از شدت خشم گریه می کردند . همه سیاه پوش بودند . فریاد « یا حسین » بلند بود . چیزی درونم را خراش می دهد . چیزی از جنس عاشورا .
گوشه ی چشمم را پاک می کنم و چهره از پسرم دور می کنم . می بیند . هیچ نمی گوید . اما بغضش را می بینم . رفت و طبل محرم اش را آورد . اما نَزَد . فقط داشت پاکش می کرد .
راستی! چند ماه به محرم مانده ؟!

زیر حکم

2010-05-28T05:49:00.000-07:00

حداد عادل که از قضای روزگار رئيس كميسيون فرهنگي مجلس می باشد گفت: ‌سابقه ندارد كه رهبري با چنين پاك دستي، اعتقاد، فرهنگ، خداترسي، فكر، بصيرت و فرزانگي در اين كشور حكومت كند كه بايد قدر آن را بدانيم. حالا من مانده ام ایشان در زمان امام خمینی کجا بودند که این سابقه را ندیده اند . لابد مشغول کارهای فرهنگی بوده اند . پدر زنی از این سر به راه تر کجا دیده اید ؟!
این حجاب هم برای خودش یک هزار و یک شبی شده است دیدنی . هر وقت عَلَم می شود جسارتن پشتش ماجراها خوابیده است . همین الآنش را عرض کنم که همزمان شده با این حق مسلم که با توجه به نزدیکی فرهنگی ایران و برزیل و ساقدوشیِ افندی رجب بقال ، چه زاییده خواهد شد ؟ یک چیزهایی از آخر پاییز معلوم شده است !
زندان یعنی محرومیت از حقوقی که حق ات است در زندگی . برای دلت و فکرت زندان باشی این محرومیت دو چندان می شود . سلول انفرادی هم که باشی الا ماشااله ! همه ی این ها باشی اعتصاب غذا هم بکنی . . .
توکلی و نوری زاد و گودرزی و خیلی هایِ دیگری که بی نام و نشان مانده اند ، امروز بیشتر از همیشه به دعایِ مردم نیاز دارند . مجید توکلی و کوهیار گودرزی را بردند بهداریِ بند . شنیدن این خبر بدتر از شنیدن تایید زندان برایِ من بود . کاش زودتر حکمم را بگویند تا خلاص شوم . زیر حکم بودن خیلی بدتر از خود زندان است . باور نمی کنید از من بپرسید !
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
از دلش آرام رفت هر که در این دام رفت
امروز شنیدن آلبومِ خاموش کویتی پور حسابی خالی ام کرد . به بیت بالایی هم ارتباطی نداشت !

بچه های سبز

2010-05-26T05:16:00.000-07:00

بچه راکه بزنی شاید کمی سر و صدا کند اما آخرش می ترسد . لال می شود . گوشش را بپیچان و از او فقط بخواه که چشم بگوید . می گوید چشم . می توانی با هر وسیله ای تنبیه اش کنی . بگذارش در یک اتاق کوچک و تاریک و یا بدتر در انباری که هم موش دارد و هم سوسک . نمور است و سیاه . آنوقت بچه می شود سر به راه . این بچه هر چقدر که سر کش تر باشد ، تنبیه اش هم سخت تر می شود . آنقدر سخت که مطیعش کند . به بچه می توان زور گفت . حقش را خورد . سرش شیره مالید . بچه دروغ ها را باور می کند . از لولو می ترسد . ساده است . می شود به راحتی حق اش را نداد . می توان رویاهای کودکی اش را از او گرفت . به بیگاری اش گرفت . می توان بچه را گرسنگی داد . اسباب بازی های اش را از او گرفت تا خواسته های ات را انجام دهد . می توان این بچه را سیلی زد . می شود بچه را آدم حساب نکرد . بدون توجه به خواسته های اش هر کاری انجام داد . بدترش می شود از بچه به شکل های مختلف سو استفاده کرد . بچه مثل آب زلال است . پاک از آلایش هایی که تو داری . . .
اما فراموش نکن . این بچه همیشه بچه نمی ماند . بزرگ می شود . گردن کلفت و قوی . زیبا و دلربا . آنوقت اگر بخواهی سیلی اش بزنی ، دستت را در هوا می گیرد و شاید آن را بشکند . آن روز دیگر نمی توانی به او زور بگویی . نمی توانی داخل اتاق تاریک زندانی اش کنی . اسباب بازی های اش را نمی توانی بشکنی . نمی گذارد به او زور بگویی . سرش بزنی . گولش بزنی . دورش بزنی . می فهمد . دستت رو می شود . آنوقت چون بچه بزرگ شده و جوان است و بهتر از تو ، به راحتی قورتت می دهد . کنارت می گذارد و خودش برایت تصمیم می گیرد . آن روز همه ی حسرت ها و نداشته هایی را که در بچگی از او گرفته ای ، یکجا از تو می گیرد . دلش به حالت بسوزد ساکن سرایِ سالمندان می شوی .
پس با بچه مدارا کن . گوش به حرف های اش بده . بچه را منطقی و مهربان قانع کن . برای اش بزرگی کن . کاری کن به تو اعتماد کند . با تو راحت باشد . کاری کن وقتی مُردی ، برایت اشک بریزد . کاری کن فراموش نشوی . پشت سرت لعنت نفرستد . این بچه بزرگ می شود . بچه های فردا هم بزرگ می شوند . تا همیشه که بچه نمی مانند . به خصوص این بچه که بزرگ به دنیا آمده . زور ندارد . اما دل دارد این هوا . غرور دارد . جان دارد . خون دارد . این بچه برومند تر هم می شود . دلرباست . دلرباتر هم می شود .
آهای ! با توام . بچه زدن ندارد . فقط کمی مهربان باش تا ببینی معنیِ معجزه چیست . این بچه تازه سبز شده . له اش هم بکنی بهار دوباره می رسد ، بزرگ می شود . خیلی خیلی زودتر از آنچه که تصورش را بکنی بزرگ می شود . می شود یک درخت سر به فلک کشیده و با طراوت با هزاران شکوفه . . . پس کاری کن که بتوانی زیر سایه اش استراحت کنی .

رئیسِ دولت با کفایت دوران جنگ و ممد نبودی ببینی

2010-05-25T07:30:00.000-07:00

مجری برنامه تته را پته می گفت و در برابرش امیر دریادار شمخانی وزیر دفاع دولت خاتمی نشسته بود . قرار بود در این برنامه که مناسبت اش سالروز سوم خرداد بود ، دولت میر حسین وشخص هاشمی رفسنجانی مسسببان پایان جنگ معرفی شوند و لابد تاییدش را نیز از زبان وزیر دفاع دولت خاتمی بگیرند . گویا پس از گذشت این همه سال از پایان جنگ ، عده ای هنوز دل پری از آنانی که تمامش کردند دارند . برایِ همین زمان مناسبی برای خالی کردن عقده های شان انتخاب و عنصر نفرت انگیزی چون یامین را برایِ این کار مامور نمودند . اما آنچه دیده شد همانی نبود که این عده انتظارش را داشتند . شمخانی با پنبه کردن همه یِ رشته هایِ بافته شده یِ برنامه سازان کذایی ، اول از همه مجری را چنان آچمز کرد که لبش رابا لوچه اش اشتباهی گرفته بود ! این برنامه همچنین فرصت خوبی شد برای رو شدن دست نظریه پرداز دوست داشتنیِ همین عده که نمونه ای بود از همه یِ کسانی که نه جنگ دیده بودند و نه شهامت رودر رو شدن با متجاوز را داشتند اما امروزه روز وارث همه یِ جنگ شده اند . همان هایی که برایِ کتک زدن و تار و مار کردن مردم بی سلاحِ خودشان از هم سبقت می گیرند اما اگر جنگی دیگر درگیرد در کانال ها مخفی می شوند و پشت جبهه را محکم حفظ می کنند .
این روزها شبکه هایِ حاجی ضرغامی در حال پخش « ممد نبودی ببینی » است و پدر همین ممد را به خاطر علاقه اش به « رئیسِ دولت با کفایت دوران جنگ » ممنوع التصویر کرده و چقدر جایِ او در کنار شمخانی ها خالی ست . فکرش را بکنید ! اگر امروز باکری و همت و جهان آرا بودند ، آیا امثال عباسی جایِ ترکش و تیر کسان دیگر را به رخ کسان دیگر می کشیدند؟! این هم از همان کارهایی بود که فقط از عهده یِ خود عباسی بر می آمد . به هر حال وزیر دیروزدولت اصلاحات و رفیق امروز خاتمی خیلی چیز ها را ثابت کرد . . . از جمله این که ما به خرداد پر حادثه عادت داریم .

کیارستمی + ژاکوپ _ شمقدری * بینوشه = رئیس قاطار !

2010-05-23T10:02:00.000-07:00

از وقتی پناهی باز داشت شده ، عاشق دیدن چند باره یِ فیلم های اش شده ام . نه این که مثلن اگر بازداشت نمی شد مشهور نمی شد یا فیلم های اش فروش نمی رفت . اما دیدن چند باره یِ ساخته های اش شناخت نویی را از او به دست می دهد که قبلن حداقل برایِ من وجود نداشت . اما شنیدن این موضوع که او را به خاطر این باز داشت کرده اند که قرار بوده ( قرار بوده ) فیلمی بسازد که به قول بعضی ها صحنه های پورنو هم برای اش آماده کرده بودند ، هر چند رسمن هم تایید یا تکذیب نشده و معمولن در اینگونه مواقع همان می شود که شنیده می شود ، بلافاصله این مثل را که اگر خاله جانمان به صورت کاملن مودبانه سبیل داشت ، تبدیل به دایی جونم می شد را به صورت مصور در برابر چشمانمان نمایش می دهد . . . خودمانیم ، اگر می شد چی می شد !
پس نتیجه می گیریم که واضح و مبرهن است که اگر قرار بوده فیلم بد بسازد ، با این همه دقت و مراقبتی که می شده ، اجازه می دادید می ساخت وآنوقت سر فرصت باز داشتت می کردید . در این صورت هم مدرک داشتید و هم این همه موش و گربه بازی در نمی آوردند ! اصلن اگر جعفر پناهی می خواست فیلمی هم بسازد ، با شرایطی که به وجود آمد و وجود دارد عمرن اگر می توانست . با حسابی که پیش آمده و گویا فکر کردن نیز از نظر رفقا جرم می باشد و مستحق بازداشت و سلول و بازجویان عزیز و انفرادی ، لابد سنسوری منسوری در سر همه کار گذاشتند تا بفهمند وزودی پیشگیری کنند . هر چند من هم اصولن معتقدم که پیشگیری از درمان بهتر است . اما خدا وکیلی سری را که درد نمی کند معمولن برای اش آسپرین هم تجویز نمی کنند چه برسد به مرفین !
حالا باید شمقدری معاون سینمایی ورازت ارشاد به زحمت بیفتد و نامه بنویسد که اشک بینوشه ( جسارتن ) تمساحی بوده و کیارستمی بنده خدا گیر کرده بود و ژاکوپ هم حتمن عامل دشمن و ضد انقلاب واز منافقان و غیره و ذالک است . لابد فردا کلن زیرش می زنند که کسی به نام جعفر پناهی کلهم وجود ندارد و اونی که اون توئه رئیسِ قاطاره ! . . . البته لابد !

من حجاب دارم تو حجاب داری آن ها حجاب دارند

2010-05-23T00:27:00.000-07:00

این روزها در هر سایت خبری ، نیمچه اثری از موضوع حجاب و مسایل پیرامون آن دیده می شود . بماند که اصل طرح موضوع همچین یه نموره مشکوک است ! اما مقایسه یِ نگاه به حجاب در ایران و نگاه به آن در مناطقی که ظاهرن متحد و هم فکر و غیره و ذالک هم هستند ، جالب است . در همین بیخ گوش آقایان و احیانن خانم ها ، حزب الله لبنان را می توان مثالی زنده برای این موضوع دانست . بدون شک تا کنون تصاویر دختران و پسران شیک و به روز و خوش تیپِ طرفدار حرب الله لبنان را در رسانه های گوناگون و حتی همین صدا و سیمایِ حاجی ضرغامیِ خودمان دیده اید . چه تفاوتی وجود دارد بین جوانان ایرانی با آن ها ؟ اصلن چه فرقی میان آزادی هایِ اجتماعی در اندیشه های شیعیان لبنان و و حزب اللهش با اینوری هاست ؟
شاید فرقش را باید در همین عکس های بالا پیدا کرد . لابد دلیل اصلی برای برخورد یا تسامح و تساهل نوع عکس و پرچمی ست که در دست گرفته می شود . . . نه ؟!

آغازفردا

2010-05-22T10:24:00.000-07:00

به نام من
به نام تو
به نام سرزمینم
اینجا
خواب ها خیابان گردند
به نام خیابان ها

حادثه
آغوش باز کرده
تازیانه ها بر هوا
شب
قربانیِ خروسِ سحر خوان

از همین بوسه
از همین نگاه بی باکِ عاشقانه
روح بی پروای خردادی
از فراز آسمان آزادی
فردا آغاز می شود
من آغاز می شوم
تو آغاز می شوی

قسم به سرزمین سبز و آباد مان
نازنین ندایِ شبانه هامان
کودکانِ اندیشه هامان
دیگر هرگز
تن
به بازیِ حباب ها
نخواهیم داد

هوا روشن است
قسم به دیروز خونین
می رسد از راه
فردایِ سبزمان

فردایِ
سبزمان .

خرداد 89 . امید پویان

مادران آمریکایی ، مادر ان ایرانی

2010-05-20T01:16:00.000-07:00

شما هم دیدینشان ؟ مادران 3 آمریکایی را می گویم . آن ها حاضر به عوض نمودن ملیت هم هستند . مادر است وعشق فرزند . تصویری که از ما در ذهن دارند چیزی شبیه همین چیزی ست که به سر کرده اند . مادرم همیشه می گفت پسر جان خنگ بازی در نیار . این چادر را که سر من می بینی ، تاریخ دارد . قدمت دارد . نه کسی رویِ سرم انداخته و نه کسی می تواند از سرم به زور بردارد . تو که برایِ من نیاوردی اش که با شنیدن ترانه ی ( جسارتن مرحومه ی مغفوره ) هایده و مهستی به باد برود . پس زور نزن .این را همان روزهایی می گفت که من تلاش مضاعف داشتم برای از بین بردن کاست های قدیمیِ ترانه ها وغرق در تکلیف ، گوش به ناله های اش ندادم و رفتم خط مقدم برای انجام وظیفه یِ شرعی و میهنی !
دیشب روی سجاده یِ نمازش نشسته بود و تسبیه سنگی اش را می چرخاند که اینها را دید و نگاهش را دقیق تر کرد . سرش را پایین گرفت و به مهر کربلای اش نگاه کرد و گفت : عجب ! این بچه ها مادرها را به چه کارهایی مجبور می کنند . می پرسم اگر برایِ دیدن من شرط می گذاشتن که مثلن باید با مانتو و روسری بروی بازار قیصریه ، این کار را می کردی ؟ آه بلندی می کشد و تسبیه اش را رویِ سجاده می گذارد . مهر را می بوسد و بلند می شود . چادر نمازش را رویِ سرش جابه جا می کند ودستهای اش را بلند می کند و با نگاهِ مهربانی به من می گوید : بدتر از آن را هم می کنم !
« الله اکبر »

حنّاق و بختیار و نوکر بی اختیار

2010-05-19T10:58:00.000-07:00

قاتل نوکر بی اختیار به مام وطن برگشت . پس با این حساب باید حتمن تقدیر و تشکر و غیره هم از ایشان شود که یک آقایِ بی اختیار را به دیار باقی فرستاده است . بختیار آدم بدِ داستان انقلاب ما بود . هر چه بود و هر که بود ، انسانی بود که برای ما ایرانی ها و از وقتی نگذاشت رهبر برگردد، منفور شد . فرار هم که کرد در هیچ کجا محکوم به مرگ نشد . مدتی که گذشت، شد یک خاطره ی دور و دراز و فراموش شده . اما یکهو خبرش آمد که کشتندش . آن وقت شد صدر اخبار .
یکی نبود بگوید که آقای محترم ، نانت نبود ؟ آبت نبود ؟ بختیار کشتنت چه بود ؟! هیچکس هم نپرسید که این بیچاره ی مفلوک با چه مجوزی فینیش شد. اما حالا غریبه که نیست . خودمانیم . حنّاق هم که نیست . سوال است . چگونه می شود که معاون وزیر خارجه مان با یکی دیگرمی روند فرودگاه و مثل قهرمان استقبالش می کنند ؟! حالا چی دادیم و چی گرفتیم بماند ! جواب این پسر ده ساله ام را چه بدهم . می توانم بگویم بختیار چی بود و کی بود و چه غلط هایی کرد . اما بعدش بگویم کسی که می گویند او را کشته یعنی قتل عمد کرده و خون ریخته و بر خلاف تعلیمات اسلامی که هر روز خدا در گوشش خوانده ایم ، قتل نفس کرده است ، حالا نه تنها راست راست راه می رود که چپ چپ هم نمی شود نگاهش کرد و فلان مسول عالی مقام به پیشوازش هم می رود ؟!
شاید این نوکر بی اختیار آنقدر اختیار داشته که عنصر خطرناک شود و ما بی خبر بودیم ... اگر اینگونه است قربان دستت ... این بغل گوش ما هم چند عدد عنصر منصر هستند که دست تو را می بوسد ... به مام وطن خوش آمدی قهرمان !

دیروزِ جبهه ، امروزِ . . .

2010-05-18T04:17:00.000-07:00

نگاهش می کرد . با دقت . چند باری رفت و دوباره آمد و از همان دورها نگاهش کرد . آخرین بارش به سرباز چیزی گفت و لحظه ای بعد صدایش کردند . خوب می شناختش . شب عملیات که قبلش گفتند باید ماسکها و لباس های ضد شیمیایی را تحویل بدهند ، با خنده می گفت خدایی همه رفتنی هستیم . اما آن ها ماندند و دیگران رفتند تا این روزها را نبیند . در اتاقی با یک صندلی و میزی چوبی منتظر ماند. فکرش را هم نمی کرد که این روزها را ببیند . می دانست که چرا او را تنها به این اتاق آورده اند . یا حداقل حدس می زد . از پشت در یک نفر گفت : برو گوشه ی اتاق رو به دیوار . صورتت را بچسبان به دیوار . صدای باز و بسته شدن در آمد . چراغ وسط خاموش شد . یک چراغ کم نورتر که بالای سرش آویزان بود روشن شد . صدای پشت سرش گفت : می دانی چرا اینجایی ؟ صدا را شناخت . از همان اول هم می دانست داستان چیست . خواست برگردد . صدا با فریاد خواست همانطور بماند . ماند . صدا گفت : تو که معتقدی چرا ؟ خواست بگوید چرا چی ؟ چرا خواستم مردم را کتک نزنند ؟ چرا گفتم این ها مردم خودمان هستند ؟ اما هیچی نگفت . صدا گفت : باید تعهد بدهی و اعلام انزجار کنی . می دانست این ها همش فیلمشه که فقط از نزدیک ببیندش . می دانست اما چیزی نگفت . صدای باز شدن در را شنید . و این بار به صدا گفت : راستی آقا ( . . . ) برای تخلیه کردن چشمت متاسفم . من نتونستم براش کاری کنم . ترکش بد جایی خورده بود . اما پات در چه حاله ؟ خوب شد ؟ سکوت بود . سایه ای سنگین از برزخ . . . و در بسته شد !

بهت خاوران

2010-05-16T07:22:00.000-07:00

- اینجا کجاست ؟
- این چیه ؟
- اینا کی هستن ؟
- چرا هیشکی کمکشون نمی کنه ؟
- پلیسا کجان ؟
- مردم چرا فقط نگاه می کنن ؟
- . . .
اینها حرف های پوریایِ بهت زده و خشمگینِ من بود . . . پسری 10 ساله که بغض کرده بود از آنچه که دیده بود در خاوران تهران . . . فیلمی که در آن عده ای پیر و جوان و هم سن و سال هایِ خودش دو دخترجوان و بی پناه را در برابر ماشین های عبوری و در یک خیابان بزرگ اذیت می کنند . . . هنوز باورش نمی شد که تهران است . . . ایران است ! . . . هنوز نگاه پر سوالش که لبریز از دلهره بود عذابم می دهد ! . . . بیشتر از آن روزهایی که زندان بودم !
و من باید به همه یِ آن ها پاسخ می دادم . . .به خصوص سوال آخرش !

اعدامِ اعتصابِ موسوی

2010-05-15T01:36:00.000-07:00

اعدام می کنند . اعتصاب می شود . تهران تعطیل می رود !
می گویند این تعطیلی را روی دست دولت گذاشتند . لابد یحتمل فردا روزی خواهند گفت که ( . . . ) را هم فلان فلان شده های بی نام و نشان رو دست مردم گذاشتند که دودمانِ مملکتی را به باد دهد !
موسوی اعدام ها را محکوم می کند و هنوز عده ای نمی خواهند بپذیرند که گذر از او همانی ست که می خواهند . اما گویا برای عده ای هنوز موضوع در حد یک طنز و کاریکاتور باقی مانده است . این دوستان سبز و شاید غیر سبز برای همه چیز نسخه ی شخصی دارند . مشکلات شخصی خود با عده ای خاص را به کل جنبش تعمیم می دهند و نامش را امیدوار نبودن به امثال موسوی و کروبی و هاشمی می گذارند بی آن که مکان و زمان را بشناسند و سود و زیان را نه برای خود که برای این مردم بسنجند .
نگران که نه ، اما دلواپس این هستم که فردا روزی اگر دچار جنگی ناخواسته شویم ، به امید سقوط یک دولت ، مملکتی را به باد دهند !
سخنانی که موسوی همیشه گفته ، همینی ست که دوباره تکرار می کند . چیز جدیدی نگفته که آن را برای دوستان کادو پیچ کنیم و ملتمس شویم که حالا با رویت این ، دست از سرپردردسرش بردارید . موسوی خیلی بهتر از شما قانون اساسی را می شناسد . اما سیاستمدار است و کسی مانند او می داند که چه می خواهد و چگونه باید به آن خواسته اش برسد . ایضن کروبی و نیز رفسنجانی .
یادمان نرود رمز ماندگاری و پیروزی این جنبش سبز و مردمی در اتحاد و یکدلیِ آن است با یک هدف مشترک . پس تیشه را لطفن زمین بگذارید .

تکه ای از حادثه

2010-05-13T13:53:00.000-07:00

طولانی بود
راهرویی
که سقفش کوتاه بود
وفرمانروایی داشت

و مردمانی
نرخ هذیان ها شان
اندازه یِ ساندیسِ هفت میوه
و گلوهاشان
پاره پاره یِ تهمت
تهمتِ تکه ای نان

رهگذر اما
آرام آمد
و حادثه را بشارت دادکه
غنچه ها شکوفا می شوند
زمستان می رود
سقف ها می ریزند
بر سرِ مردمانِ کوتاه قد
و شب
دیگربار
آبستن فجری دوباره خواهد شد
فرمانروایی نخواهد ماند
و ما
همیشه یِ زندگی
عاشق خواهیم ماند . . .
و چه خوش رویایی خواهد بود !

امید پویان - بهمن 88

پیام آمد

2010-05-12T04:53:00.000-07:00

بالاخره پیام زنجان صاحب آدرس اینترنتی شد ! نه این که نداشت . داشت اما کاش نداشت ! اما حالا گویا این طلسم داشتن و نبودن شکست . حالا دارد و هست . محی الدین اسکندری این سایت را مدیریت می کند . البته ما هم هستیم . چه جورش را بعدن می گویم . فعلن سیر کنید تا ببینیم چه می شود؟
http://payamnews.ir

نقض غرض و مرض

2010-05-11T01:19:00.000-07:00

آقای الهام حکم صادر کرده است که موسویِ ما محارب است . هر چند گفته این ادعای اش التزام عملی ندارد اما کیست که نداند معنیِ این گونه حکم دادن ها آن هم از طرف کسی که هم عضو شورای نگهبان است و هم وزیرسابق دادگستری و صد البته شوهر زنی مثل فاطمه رجبی ست که بارها خواستار حذف افرادی مانند هاشمی و خاتمی و موسوی و کروبی ( کسی هم جا ماند ؟! ) شده است ، چیست . او موسوی را نخست وزیری تحمیلی معرفی می کند و جالب ترین قسمت ماجرا این است که از امام نقل قولی کرده که گویا به نظر وی علیه موسوی بوده است . خدار ا چه دیده اید . شاید همین فردا اعلام کنند که این موسوی بوده است که آن روزها کودتا کرده و دولت را در دست گرفته بود ! آقای الهام اما اصلن به موضع گیری ها ی امام در برابر مخالفان موسوی اشاره نمی کند . لابد این هم از جمله ی ان هایی ست که باید در زمان خودش بررسی شود ! راستی ان 90 نفری که به امام نامه نوشتند که مخالف تصمیم اش هستند الان چه کاره اند ؟! عضو کدام شورای انتصابی هستند ؟! به هر حال محارب دانستن رئیس جمهورِما توسط شخصی مثل الهام که با صراحت در زمان انتخابات از احمدی نژاد حمایت کرد و کلی برنامه ی تبلیغاتی اجرا نمود و به هیچ کس هم جواب پس نداد و لابد کلی هم تقدیر و تشکرش کرده اند ، دور از انتظار نیست . با این همه جواب این آقا را موسوی در بیانیه ی اخیرش در محکوم کردن اعدام های جدید داده است . نکته ی جالب ترسخنان الهام این بود که به صراحت می گوید که مهم نیست که یک ملت کسی را می خواهند یا نه . مهم این است که از نظر شورایِ نگهبان مورد تایید است یا نه ! او می گوید این شورا با توجه به خواست مردم کاندیدایی را تایید یا رد می کند . جمله ای لبریز از تناقض . این که چطوری متوجه خواست مردم می شوند ؟! چگونه متوجه می شوند که مردم کسی را تایید می کنند یا رد ؟! لابد دستگاه سنجش آقایان به جایی وصل است که خودش را همه ی مردم تصور می کند . این در حالی ست که هیچ موسسه ی نظر سنجیِ معتبری در کشور نمانده است . به حتم از نظر سنجی های صدا وسیما استفاده می فرمایند ! آخ مردیم از این همه نقض غرض و مرض ! خدا وکیلی تره به تخمش می رود ! می گویند زن و شوهر ها هم دیگر را تکمیل می کنند و به عبارتی نیمه ی هم هستند . این الهام و آن فاطیِ قاطی پاتی از این نوع هستند . . . نیستند ؟!

خواب

2010-05-08T23:46:00.000-07:00

بیدارم نکنید
شهر بی شاعر من
شب های اش
ستاره ندارد .
لالاییِ مادران اش
کودک و عروسک
ندارد .
دخترک اش
زیر گذر شبانه های اش
برایِ چشمکِ هیچ ستاره ای
لبخند
ندارد .
شهر من
شهر بی سایه یِ من . . . !

امیدپویان . اردیبهشت 89

بغض ایستاده

2010-05-05T07:25:00.000-07:00

نیستم
برای چشم بستن
آن ها
ندیدند
که بغضت
فریاد عادت های ما بود

دلداری دادند
خدا را
که فردا دیر نیست
هر چند نباشم
اما
شاید
تقدیر نیست

اشکهایت
فرصت اقیانوس نیست
با این حساب
اندازه یِ دلداریِ من
ایستاده گریه کن !
امید پویان . 15 اردیبهشت 89

کتاب نخوانی

نمایشگاه کتاب در حالی آغاز می شود که صدها کتاب از یلان ادبیات مرز و بوم ما سال هاست زیر شمشیر سانسور مانده اند . این نمایشگاه ... همانی ست که خودتان بهتر می دانید . گاندی جمله ای به یاد ماندنی دارد :

برای ویران کردن یک فرهنگ،لازم نیست که کتاب ها را بسوزانید،تنها کافی است کاری کنید که مردم کتاب نخوانند

حبیب

2010-05-04T01:07:00.000-07:00

هم نسلی های من به یاد دارند که وقتی انقلاب 57 پیروز شد و ما اولین و بزرگترین خاطره ی زندگی مان را ثبت نمودیم ، فکرش را هم نمی کردیم که بعدها ، یعنی همین امروزها به نسل سوخته معروف شویم . نسلی که تا خواست طعم آزادی های گفته شده از زبان معلمانش و بزرگترهای فامیل اش را بچشد ، یک جنگ هشت ساله تحمیلش کردند تا خوشی را فراموش کند و اصولن نداند که معنی جوانی کردن چیست و جوان چگونه جانوری ست ! نسل ما ( البته متوسط به پایینش را عرض میکنم و ناگفته پیداست که از ما بهتران کلن خبر نداشتند که جنگی هم آغاز شده !) چشمانش با دیدن دود انفجار و آتش بمب های صدام حسین کافر و گوش هایش با صدای رگبار ضد هوایی و سوت بمب و غرش انفجارها و راه قدس از کربلا می گذرد باز شد . خیلی هاشان درس و مدرسه را رها کردند و رفتند تا ادای تکلیف کنند . حالا چه مرضی داشتند که درس را ول کنند برای ادای تکلیف ، چه عرض کنم ! البته خیالشان راحت بود که مجتمع رزمندگانی بود و درس خواندن تا انقلاب مهدی ادامه داشت . نمره های کیلویی و صدقه ای به کسانی که معلوم نبود بین دو امتحان زنده می مانند یا شربت نوش می شوند .
اینها که می گویم به قول ما ترک ها و با ترجمه ی فارسی « کفِ شکم گرفتن است » 1! و همه ی آن هایی که در سن من بودند کاملن به خاطر دارند . تکرار مکررات نمی کنم . اما دلم نمی اید این را هم نگویم که جنگ که تمام شد همه یِ درد زایمان یک نسل یکهو ریخت تو شکمِمان ! تا خواستیم بجنبیم از قافله ی مرفه شدن عقب ماندیم .چون هنوز مزه یِ عدالت و برابری و مستضعفان جهان و سرمایه دار زالو صفت زیر زبانمان مزمزه می شد . امام که رفت مزه ها تبدیل شدند به تلخیِ واقعیتی به نام درد معیشت . تازه فهمیدیم یک من ماست چقدر کره دارد . جوانی مان که گل کرد داشتیم با حراست دانشگاه کلنجار می رفتیم که جزوه گرفتن معنی اش جسارتن « بلند کردن » نیست ! هنوز اندکی کله خری باقی مانده از دوران جنگ را داشتیم . اصلاحات آمد و خوش خوشانمان شد که بعله ! خرس هم در ده به خودش کد خدامیگوید 2! ماهواره که آمد تازه یادمان افتاد که ایرانی فقط ما نیستیم . لس انجلسی هم وجود دارد . همان هایی که یک دوره با خودشان و قر کمرشان مبارزه شده بود ، ناگهان تا قلب خانه مان آمدند .
خلاصه کنم . ماه عسل که تمام شد و وقت زمستون رسید ، دیدیم ای دل غافل . چی می خواستیم چی شد . دل خوش بودیم وعجب دلخوشیِ احمقانه ای داشتیم . دور دوم که شد شوک آخر را خوردیم نوش جان ! دفتر و دستک سی سال دم زدن از آزادی و مابقیِ ماجراهای اش با اولین ضربه یِ باتوم رفت ور دستِ باد هوا ! حالا می توانستیم به خودمان ببالیم که ضد شورش داریم و کلی شلم شوربایِ کنار دست .
این ماجرایِ آخری چنان مشت ها را باز کرد که با هیچ آچار پیچ گوشتی نمی شد این کار راکرد . از هدیه ی مشایی تا قامت تا کمر خم شده ی احمد نجفی در برابر رفقا . از شریفی نیای از ترس قالب تهی کرده تا قطبیِ به ظاهر کبک شده و رضا زاده یِ اعتماد به نفس . اما بعضی هاشان را نمی شود باور کرد . یه جورایی باورش سخت است . اما شک نکنید که غیر ممکن نیست .
این همه را گفتم که بگم صدای حبیبِ خواننده را دوست دارم . مرد تنهای اش را در شب های تنهایی در چار دیواریِ بی پنجره یِ انفرادی بارها زمزمه کردم . مادر اش را هر بار که مشتمانِمان با رفقا تمام می شد زیر لب می آوردم تا جای اش خوب شود ! محمد اش را هم به یاد جوانی های نکرده ام دوست دارم . شنیدم ایران آمده هول شدم ! هم خوشحال بودم هم نبودم . وقتی شنیدم می خواهد با مجوز رفقا آلبوم منتشر کند و کنسرت بدهد ، نگرانی ام تبدیل به غم شد . غمی برای از دست دادن یک ستاره . سوختن برای چیزی که صد البته حق اش است . حبیب مردمی ست . مردمی بودن معنی اش این است که از درد آن ها مطلع باشی و همراهشان بمانی . کسی نمی خواهد حبیب سیاسی بخواند . مگر مرد تنها را وقتی خواند سیاسی بود ؟!
دلم نمی آید این را بنویسم و نمی نویسم ! اما قیمت ندارد حبیب . برای اش اتیکت نگذارید . من و هم نسلی های من حبیب تنهای شب با قفل خاموشی بر لب راهرگز فراموش نخواهند کرد . کسی که آمده و می خواهد با رفقا کنسرت بگذارد ، لابد حبیب نیست . هست ؟!

1 - قارین کُپی آلماخ
2 - آیی دا کتده کدخداده

نگاهِ خیس

2010-05-03T00:00:00.000-07:00

شوخی می کرد
و شیطنت
آسمان
با ابر و باران
در میانه یِ پایان و آغازِ
تصویر فردا

زمینم خیس بود
خیس
از حادثه یِ شبنم
وخیس
از نگاهِ غبار آلودِ
جاده یِ هر روز

بیدار که شد
نگاه خیسش
همراه با سرابِ روزانه یِ پشتِ پنجره
دوباره خوابید ... !

امید پویان . اردیبهشت 89

صداقت

2010-05-01T05:39:00.000-07:00

فرق نمی کند که این روزها را با چه شرایطی سپری کرد . مهم همان بودن است . ماندن در هر شرایطی و این را با هر وسیله ای که دم دست وجود دارد نشان دادن . خواستن و نخواستن در این فرآیند نقشی ندارند . هر مناسبتی می شود یک بهانه . هر نگاهی می شود یک امید . چند سال پیش با رئیس وقت سازمان آموزش و پرورش استان زنجان در دوره ی اصلاحات گفتگو کردم . آقای دادخواه این روزها عضوعلی البدل شورای شهر زنجان است ( و این علیرغم میل دیگرانی ست که حتی تحمل حضور بی تاثیرش را هم ندارند ) . او در آن گفتگو برای پرسش من که خواستم بدانم از معلمی که برای تامین معاش خود با تاکسی تلفنی مسافر کشی می کند یا در شغلهای دیگر به کار دوم و حتی سوم می پردازد چگونه می توان انتظار داشت که آینده سازان کشور را تربیت کند ؟ پاسخ روشنی نداشت . دادخواه نمی توانست پاسخی هم داشته باشد . این مسیری ست که هنوز هم ادامه دارد . البته ربطی به دوره ی قبل وامروز ندارد . دردی ست کهنه . تنها فرق اش با آن روزها را می توان چیزی دانست که به آن بود و نبود صداقت می گویند ! دادخواه پاسخی نداشت و ضمن تایید موضوع سعی نکرد مرا بپیچاند . او نیز درد را می فهمید و صادقانه آن را تایید می کرد . اما آیا امروز هم در برابر سوال روزنامه نگار احتمالی ، پاسخ صادقانه ای هم خواهیم شنید ؟ بازداشت معلمان معترض به مشکلات صنفی شان را در دوره ی دولت نهم فراموش نکرده ایم . اعتراض نه به هیچ چیز دیگری مانند مثلن زبانم لال رای من کو ! اعتراض به کم بودن حقوق و عمل نشدن به وعده های فله ای . این تحمل نشد و گویا هنوز هم نمی شود وقتی می شنویم معلمانی در زندان هستند و معلمانی در اعتراض به این موضوع اعتصاب غذا می کنند . گیرم که اسمش را روزه ی سیاسی می گذارند ! جالب ترین نکته ی این یادداشت را هم بگویم و خلاص . همین چند وقت پیش یکی از فک و فامیل ها از رسیدگی دولت به معلمان رضایت داشت . او که همسرش نیز کارمند است دلیل این رضایت را کمک های غیر نقدی و اضافه پرداخت ها ی آخر سال عنوان می کرد . نمی دانم چرا این معلم خوش خیال یا شایدم زیادی قانع ، راضی بود . اما می دانم که وی دارای درک بسیار پایینی از رخداد های دور و برش است . دلیل اش همین که به روز است ! یعنی یک سال پیش که این افزایش ها و غیره ها نبود ، او از منتقدین سرسخت وضعیت موجود بود و دولت را بی عرضه خطاب می کرد! به روز تر از این می خواهید ؟!
در ضمن تصویر بالا هیچ ارتباطی به این مطلب ندارد ! پس هر گونه ارتباط احتمالی را به شدت تکذیب می نمایم !

پشه

2010-04-25T21:05:00.000-07:00

نه می خواهم اظهار خوشحالی کنم و نه قرار است از کسی دفاع شود . فقط دردِ دلم را که فکر می کنم دردِ دل خیلی ها باشد را اینجا قلمی می کنم . نمی خواهم در مورد این که دادن لقب پشه به احمدی نژاد کار درستی بوده یا غلط بحث کنم . اصولن بنده با هر گونه توهین مخالفم . هر چند برازنده ی بعضی ها هم باشد . اما وقتی خواندم که رهبر اپوزیسیون و نخست وزیر زیمبابوه ای ها احمدی نژاد را پشه خطاب کرده است ، نتوانستم خوشحال باشم ! بر عکس خشمی فزاینده درونم را آتش می زند . که چی ؟ که کارمان به جایی رسیده است که رهبر مخالفان دیکتاتوری شهره ی آفاق چون موگابه به خودش جرات می دهد که احمدی نژاد را پشه بنامد ! هر چند بستن زبان منتقدان داخلی به ضرب و زورِ دَگَنَک و باتوم و غیره و توقیف مظبوعاتِ حتی کمی منتقد و همه چیز آروم است و ما همه خوشبختیم ! نتیجه اش می شود همین که می بینیم . این وقتی بیشتر درد آور می شود که بفهمیم احمدی نژاد برای راه اندازی کارخانه ی تراکتور سازی به زیمبابوه رفته بود و به عبارت دیگر رفته بود که پول و اشتغال را در دامن آن ها بگذارد . و آخر این که فیلمی دیدم از همه ی دارایی های رییس جمهور کشوری که ارزش پول ملی اش هم طراز دستمال توالت هم نیست . کاخی که به همه ی کاخ های پهلوی پهلو می زند !

چشمان باران

2010-04-24T06:36:00.000-07:00

شکسته
زیر تشنگی شبانه ی خشم
اینجا زبانه ی فردا
آخرین نگاه باران بود

پرنده ها
شب را دوره نمودند
دوباره
زیر ابر سیاه
خورشید را
هر بار
با هر ترانه
تر کردند
آنجا که
بوی خون می آمد
از رگ آلاله های ی سرخ
و سردی خنجر بود
در دستان پاسبان غنچه ها .

اینجا
میله های هر نگاهی
رو به ستاره ها ست
ومعصومیتی از دست رفته
جاری در ترانه ی امید
اما من
پویان تر از فردایی دیروزها
باران را می نویسم ...

انتظارخیس

2010-04-21T00:47:00.000-07:00

زنجان . 29 فروردین . میدان سرباز گمنام . هوای بارانی و بهاری . داخل ماشین . منتظر آمدن دادستان . خیسیِ اندیشه . . .

باران که آمد
تازه فهمیدم
خیس تر از آنم
که به خورشیدی
ابر شوم و
دوباره ببارم ...

بازی

2010-04-19T23:27:00.000-07:00

این روزها بعضی رفتارها را می توان به بازی دادن تعبیر نمود . حالا فرض کنید در یک شهرستان که از قضای روزگار مرکز استان هم گردیده ، یکی هست که نام اش روزنامه نگار باسابقه گذاشته شده و خوب یا بد انتظاراتی هم از او به وجود آمده است . از طرف دیگر بنا به دلایلی کاملن مبرهن و در همان حال مبهم ، مدتی را در خدمت دوسِتان گذرانده و در این مدت به اندازه ی مکفی توجیه شده که چه اتفاقی افتاده است و چه چیزی بد و چه چیزی جیز می باشد ! قسم و آیه آوردن هم که توفیر نمی کند این روزها .
حالا این فرد مسبوق به سابقه در بگیر و نگیر و شل کن سفت کن های مدام که آدرس خانه اش را هم فراموش می کند چه برسد به این که نام اعضای شورای شهرش را حفظ باشد ، باید هم نعل را داشته باشد هم میخ را . هم پا دراز نکند و هم مراقب باشد که آق والدین نشود . از یک طرف دیگرِ کاملن یک طرفه او را در کمال ناباوری می بخشند و ازهمان طرف دیگر باید تاوان بدهد . یعنی مامور مربوطه که صد البته همیشه معذوراست ، مقرر شده تاوان بگیرد و بخشیدن و نبخشیدن و رحم و مروت و همسایه و دوست و آشنا سرش نمی شود و اصولن کاری با بخشیده شدن وعفو و غیره ذالک ندارد . پس فرصت مرصت یوخدی ! مبهم تر از این نمی شد نوشت واگر متوجه منظور نظر نگارنده از نگارش این سطور نشدید خیلی خودتان را اذیت نکنید . اشکال ندارد . مهم همان کوچه ی علی چپ خودمان است که راه اش را خوب بلدیم و نثر مبهم باقی مانده از قرون هفتم و هشتم به این ورو نقش بازی کردن های مان بعد از صفویه !
فعلن که پانزده روز تمدید شدیم . خودش غنیمتی ست که مغتتنم می دارمش ! و ... خوشحالم که برگشتم ... همین !

رفتن

2010-04-17T01:12:00.000-07:00

وقت رفتن که می شود تازه یاد کارهای نکرده می افتیم . لیست بلندی می شود از آنچه که باید انجام داد و مانده است . اما مهلت نیست . خیلی هم فرق نمی کند . شاید این آخرین پست من باشد برای چند ماه . شاید هم نه . هر چه هست وقتی احضار می شوی حس عجیبی سرغ آدم می آید . این که بعد از آن چه خواهد شد؟ طولانی خواهد بود یا کوتاه ؟ چه خواهند گفت ؟
به هر حال این وبلاگ فعلن تعطیل است تا اطلاع ثانوی . شاید همین فردا دوباره بیایم برای نوشتن از نو . شاید هم خیلی طول بکشد که دوباره اینجا بنویسم . شاید هم هیچ وقت !
سبز بمانید و سر بلند .

زیرزمین

2010-04-14T07:16:00.000-07:00

تا همین چند وقت پیش زیر زمین خانه ی قدیمی من یعنی همان خانه پدری که هنوز هم پا بر جاست ، محل جمع شدن در و همسایه بود وقت آژیر قرمز و بمب باران و ضد هوایی . با تاریکی مطلق اش و بوی نای حمام خانه که تهش بود . پدر بزرگم که دادا صدای اش می کردیم را با زور فریب و دروغ و نیرنگ و گاهی من بمیرم و التماس از خانه اش که چسبیده به خانه ی ما بود می آوردیم اش زیرِ زمین . و او زیر لب غر غر کنان هر چی فحش و ناسزا داشت نثار جماعت آخو... می کرد . حالا بمب های صدام چه ربطی به آن بندگان خدا داشت ؟! لابد خودش بهتر از همه می دانست . خلاصه این زیر زمین محل مناسبی هم بود تا حرف های در گوشی و شایعه هایی را که در نبود سیستم درست اطلاع رسانی پراکنده می شد ، تجزیه و تحلیل کرد . از آخرین شماره ی کوپن برنج روغن تا آخرین اخبار بی بی سی و صدای شیطان بزرگ ! و الحمد الله آنچه که هم زیاد و فراوان در این مرز و بوم ریخته ، کارشناس و سیاستمدار است . اما با همه ی این ها دل خوش داشتیم و قلب متحد .
زیر زمین خانه ی پدری محل احتکار هم بود . احتکار برنج و روغن با کوپن ! آنجا برای من سمبل پنهان شدن و در گوشی حرف زدن و در تاریکی اش شیطنت کردن بود . آنقدر شیطنت که صدای مادر در بیاید که بابا بمب های صدام بهتر از این وروجک های خانه خراب کن است ! بماند که یکی از همان وروجک ها سال بعدش بزرگ شد و رفت صف اول جنگ !
اما این روزها هم زیر زمین داریم . از موسیقی زیر زمینی بگیر تا اقتصاد زیر زمینی و مد زیر زمینی و پارتی های زیر زمینی و خلاصه هر چی که حکومت و دولت چشم دیدن اش را ندارد ، همه زور چپان شده اند زیرِ زمین ها . عادت کرده ایم . آنقدر که به رسمیت شان شناخته ایم . تاسف داشته باشد یا نداشته باشد ، واقعیتی ست جاری در کوچه پس کوچه های ایرانِ امروز ما . حتی از دل این زیر زمینی ها جواهراتی هم بیرون آمده اند .
اما حرف من چیز دیگری ست . ارسال درخواست لغو مجوز احزاب اطلاح طلبی چون مشارکت و مجاهدین انقلاب به دادگاه ، رسمن اعلام آغاز دوران تازه ای در تاریخ پس از پیروزی انقلاب 57 است . اگر مجوز این دو حزب بزرگ را باطل کنند ، عامدن یا سهون هل دادن خیل عظیمی از جوانان منتقد ( و نه مخالف و برانداز ) به سمت ساخته شدن تشکیلات پنهانی ست . این برای من که عاشق وطنم هستم وبا انقلاب بزرگ شده ام و دلم برای اش می سوزد و سلامتی ام را برای حفظ مرزهاو آرمان های اش داده ام ، لبریز از نا امیدی و یاس است !
اما این شاید سر آغاز فصلی نوین باشد که حتمن نیز اینطور است . اما بهای اش بسیار بیشتر از آنی ست که فکراش را می کنید .
گیرم که آسما ن را از ما گرفتید ، رنگها را دزدیدید ، دینمان را اختصاصی کردید ، درون سر ها و دل هامان را چه خواهید کرد ؟!

2010-04-11T08:07:00.000-07:00

حادثه ی فردا

سبز می شوند
اندیشه های نیمه عریان پرواز
سر
بلند می کنند
چشمان نیمه باز سحر گاهان
جاده
طولانی ست
سر به انتها ندارد گویا
و باران
پایانی نخواهد داشت .
فردا ی ما
لبریز از حادثه
اینک
روز آبی آسمان
نگاه من
به نگاهت
ایمان دارد . . .
آری
ایمان ما
سبز است
و بهار
بهار آرزوهای ما
بهار بلوغ جوانه ها . . .

امید پویان . فروردین 89

خجالت

2010-04-10T00:46:00.000-07:00

اول کلام
خانه ی جدید را با لطف یحیی خان اسکندری خودمان در وبلاگ « من متهم می کنم » راه انداختیم که البته نهیب محمد خان معینی هم پر بی تاثیر نبوده است ! به هر حال امیدوارم خوش آیند باشد برای دوستان . تا زمانی که اجازه بدهند همینجا می نویسم . وقتی هم اجازه ندادند راهی برای نوشتن پیدا می کنیم .
خجالت
اولین بار بود . شایدم چندمین بارکه خجالت کشیدم . اما این دفعه با دفعات قبلی فرق می کرد . وقتی لحن و صدای اش فرق کرد . وقتی به عنوان نماینده ی مردم حرف زد . وقتی گفت « گنده تر از تو هم نمی تونه غلطی کنه » شاید فکر می کرد حرف اش مثل حرف امام طلا نویس می شود و همه جا زیر لب زمزمه می کنند و برای اش ترانه می سازند . حتی همان حرف هم تاریخ مصرف داشت . چه بسا اگر امروز امام بود حرف دیگری می گفت . فراموش کرده است که هر کسی که شب زنده دار شد قلندری نمی داند ! اما چرا اینگونه شده و مگر آمریکا فرق کرده است . همان است که بود . زور گو و ظالم . اما چرا این دفعه فرق می کند . چرا همه ی ملت ایران یکپارچه برای این حرف اش هورا نکشیدند ؟! چه چیزی فرق کرده است ؟! لابد گوینده اش! به هر حال از این که لحن دیپلماتیک نماینده ی کشورم چنین بود که شرمگین شوم ، نمی دانم باید چگونه سر بلند کنم ؟!
اما سر بلند می کنم . چنان که همه ببینند . . . و دیدند . همین است که من هم به جای خجالت لبخند می زنم . از همان هایی که همه ی ما زدیم . لبخندی به وسعت اقیانوسی از صبر و بردباری .
قرقیز
اگر همان روز ال می شد و بل می گشت ، امروز ما هم مثل قرقیزها شادی می کردیم ؟! شاید ! اما نه ! آن وقت تاریخ مدنیت مان را چکار می کردیم . مگر شعار ما از همان انقلاب 57 بر ضد خشونت نبود ؟! که بود . اگرنبود که روزه ی سکوت نمی گرفتیم و در سکوت فریاد نمی زدیم که بزنند بر سرمان . پس دوستانی که هنوز فکر می کنند که جواب های هوی است خوب توجه کنند که اگر چنین نیز باشد ، ( با احترام کامل به مردم قرقیزستان ) ملت ما قرقیز نیست . این مردم این همه خون ندادند که خودشان را تبدیل به یکی از همان ها کنند که همه چیز را زود و زور می خواهند . آنوقت به چه چیزمان بنازیم همراه ؟! به صبر و مقاومتی که نداریم ؟! اگر من و تو هم قلم هامان را زمین بگذاریم ، آسمان دل این خاک را چه کسی آبی کند عزیز ؟!

افسوس

2010-04-05T02:10:00.000-07:00

جایی خواندم که شهید بهشتی یکی از مدافعان سر سخت اصل ولایت فقیه و گنجاندن آن در قانون اساسی بود ه است . البته نویسنده نتیجه نگرفته بود اما تعجب اش را نیز پنهان نکرده بود ! اصولن در حال حاضر کسی با این اصل مشکلی ندارد . مشکل چیز دیگری ست . همانطور که از ابتدای مبارزات مردمی برای رسیدن به آزادی در صد سال گذشته اصل ، مخالفت با نظام پادشاهی نبود . اما پس از پاسخ نگرفتن مردم و تبدیل مشروطه به استبداد ، شعار شاه باید برود شد شعار اصلی نهضت . نمی خواهم از این گفته ها نتیجه گیری کنم . فردا پیراهن عثمان اش نکنید . آنچه که اکنون برای همه باید مهم باشد همانی ست که میر حسین و شیخ شجاع گفتند . بازگشت به اصول قانون اساسی . همان اصولی که اصل را مردم و خواست آن ها قرار داده است . قانون اساسی باید در این روزها محل اجماع همه ی منتقدین داخلی باشد . و البته صبرو مقاومت را نیز فراموش نکنید . . . و 13 بدر را هم !
اما در همان مطلب نقل قولی هم از مرحوم آیت الله طالقانی آورده شده بود که حیفم آمد آن را اینجا نگذارم . بخوانید و مثل من افسوس نبودن اش را بخورید :
« هدف پیامبر آزاد کردن مردم بود . آزاد کردن از تحمیلات طبقاتی ، آزاد کردن از اندیشه های شرکی که تحمیل شده ، آزاد کردن از احکام و قوانینی که بسود یک گروه و یک طبقه به دیگران تحمیل شده ، این رسالت پیامبر شما بود ، ما هم باید دنبال این رسالت باشیم . این شهدای ما هم دنبال این رسالت بودند ، در مقابل فرهنگ تحمیلی ، در برابر قوانین تحمیلی ، در برابر محدودیت های پلیسی که گاهی به اسم دین بر مردم تحمیلی می شد که از همه خطرناکتر بود ، این خطرناکترین تحمیلات است . یعنی آنچه از جانب خدا نیست ، از جانب حق نیست ، آنها را به اسم خدا به دست و پای مردم ببندند و مردم را از حرکت حیاتی بازدارند ، حق اعتراض و انتقاد به کسی ندهند ، حق فعالیت آزاد به مردم ؛ مسلمانان و مردم آزاده ی دنیا ندهند.»

هرزگی

2010-04-04T01:43:00.000-07:00

انگشتانم
لمس کی بوردِ سیاه
نوازش حروف سفید
رنگ پریده
وگاه ناپدید
این خواب نبود
رویا هم . . .

گوشه یِ پنجره یِ رنجور خانه یِ من
نمایشگرکج و معوجِ روزانه یِ مردمانی بود
اسیر فصل سرد
خمیده و
گاه نم نمک خنده ای
تلخ تر از قهوه ی فال گیر
کنج لب . . .

گلدانی بود
خاک اش کهنه یِ دیروز بود
گل اش
پژمرده یِ فردا
که آب را پس می داد
از بس زیر ابرها یِ باران زایِ کومولوس وسیروس
خشک مانده بود . . .

اینک اما زندگی بود
معنی اش چایِ داغ و
قل قل میوه ای
نعنا با قلیان !
گور بابایِ سرطان . . .

من و او
کمی چشم می بندیم
به دیدنی ها
کمی رویا
و شاید هم
کمی هرزگی
بی خیال زندگی . . .

بازار بی پناه زنجان ...

2010-03-04T01:48:00.000-08:00

در کمتر از 2 ماه بازار تاریخی زنجان که چشم و چراغ زنجانی ها هم می باشد آماج حملات سارقانی قرار گرفت که گویا بی پرواتر از گذشته و با خیالی راحت تر به رتق و فتق امور خود می پردازند . جدا از این که افزایش آمار سرقت و بزه کاری های دیگر را می توان با دلایلی کاملن علمی تحلیل نمود ، اما آنچه در این روزها برای زنجانی ها اهمیت دارد نه این تحلیل ها بلکه امنیتی ست که گویا بسیار کم رنگ و گاه نایاب شده است . این که در روز روشن و در مقابل چشمان مردمی که برای خرید آخر سال در بازار حضور د اشتند ، به راحتی آب خوردن و با شلیک چند تیر هوایی آن هم با ژ 3 بروند و ببرند و یکی از بازاریان سر شناس را نیز بکشند حیرت آور اگر نباشد پس حتمن خنده آور است ! می گویند بازاریان اعتصاب کرده اند . این حق آن هاست که در برابر مالیات و عوارضی که می پردازند حداقل امنیت را داشته باشند . اگر مصببان این فاجعه شناسایی و دستگیر نشوند در آینده باید در انتظار اتفاقات ناگوار بیشتر و بدتری هم باشیم . بازار زنجان تا بوده چشم و چراغ تاجران منصف و با تجربه بوده و امیدواریم همچنان نیز بماند . پس این بی بازار را بی سر پناه نکنید ! در ضمن سال نو را هم تبریک گفته و برایتان سالی لبریز از پیروزی و سبزی و مقاومت و صبر تا رسیدن به اهداف آرزومندم .

آینده ی روشن

2010-02-04T01:50:00.000-08:00

قرارم برای نوشتن نبود . تا بعد از نوروز و عید دیدنی و مخلفاتش . اما ویرم می گیرد . بعضی چیزها را دیدن و خاموش ماندن و دم نیاوردن کار سختی ست . سخت تر از جواب دادن به سوالات بی و سر و ته یک عده مشکل دار روانی که می خواهند به زور دگمی و عصبیت شبه جاهلی ثابت کنند که تو برای جامعه ی اسلامی ِ او خطر ناکی ! انکارهایت برای ِ او بی معنی ست . او ایمان دارد به آنچه که در مغزش فرو کرده اند . ایمان او به هر دلیلی که باشد ( حتی مادی ) آنقدر قوی هست که از پشت سر وبا شنیدن لحن صداو نفس های اش و بوی تند عطر تیروز نشان اش آن را باور کنی . خانه ی کروبی را رنگ زدند . شیشه هایِ سرپناه اش را شکستند . پارچه نوشتن و تبریک گفتن که ال و بل و پیوندت با بی بی سی مبارک ! او را که می خواست و می خواهد حافظ این نظام باشد و با تمام توان اش از آن دفاع می کند ، به سمتی می کشانند که نا امیدش کنند و به جایی برسانند اش که بگوید این همانی نیست که باید باشد و لابد فردا از بیخ منکر اش بشود ! برای رسیدن به منافع کوتاه مدت و ناقص شان از قربانی کردن ارزشمند ترین دارایی های این مرز و بوم ابایی ندارند . موسوی را که امید مردم بود و هست را فتنه می نامند تا فتنه های خودشان روشن بماند . برای یادگار خاندان خمینی خط و نشان می کشند و او را به صهیونیست ها می چسبانند تا عملکرد سراسر پر منفعتشان برای اسرائیل را کسی نبیند . تاریخ قاضی ِ معتبری ست و زمان ثابت کننده ی حقانیت ها . صبر پیشه ی ایرانیان است . قرن ها مبارزه برای رسیدن به کمترین خواسته ها از آن ها مردمانی سرسخت و صبور ساخته است . صبوری پیشه ی ماست . آنقدر صبر می کنیم و در زندان ها می پوسیم تا فرزندانمان آزاد باشند . به فرزندان مان رسم صبوری می آموزیم تا بذر مهربانی بکارند . درختان و محصولات خشم آلودی را که نتیجه ی خشم پدران مان بوده می خشکانیم به جاشان عشق می کاریم تا نسل فردای سرزمینمان زیر سایه ی گسترده یِ آن به جای تیر های زهر آگین و پر کینه ، بوسه و ایثار به هموطنان شان بدهند . . .
هر شب تو رویای خودم آغوشتو تن می کنم
آینده ی این خونه رو با شمع روشن می کنم . . .

ما دو تا داداشیم ...

2010-01-04T01:53:00.000-08:00

اصلن نیازی به نگرانی نیست . برای ادای پاره ای توضیحات آمده ایم . البته شما آمده اید . اینجا را که می شناسید . از اذیت کردن خبری نیست . می خواهیم گفتمان داشته باشیم . می خواهیم بفهمیم حرف حسابتان چیست . می خواهیم ببینیم ادله برای اثبات مدعای تان دارید ؟ می خواهیم بدانیم اگر ول . . . اسمش را نبر !!! اصلن گناه بزرگی ست که نام مبارک اینجا برده شود . . . خلاصه می خواهیم بدانیم که اگر قبول ندارید توجیهتان کنیم . . . این بد نیست . . . هست ؟
لازم نیست تلفن کنید . . . هنوز زود است . . . اگر ماندنی شدید ، آنوفت اطلاع می دهیم . . . نترسید . . . ما رسمی هستیم . اگر نبودیم که این. همه مهربانی نمی کردیم . آنوقت خیلی فرق می کرد . . . راستش را بخواهی خیلی هم فرق نداریم . . . فقط قسمت هامان فرق دارد .
می دونم منتظر اظهار نظر هستی که ببینی چه کار باید بکنی . راستش ما دوست نداریم شما را از دست بدهیم . . . اگر هم قرار است که رفتنی بشوید بهتر است بی سر و صدا باشد . . . یعنی برای آن وری ها مفید نباشید . . . یعنی جوری بروید که نرفته باشید ! روشنترش این است که فقط جسمتان برود . . .
. . . . . .
خنده دار نیست . . . نخند داداش ! . . . حد و حدودت را رعایت کن . . . با شما نمی شود درست حرف زد . . . شما ها را باید با زبان درست و حسابی ادب کرد . . . تا توبه کنید . . . می دونی توبه یعنی چی ؟! . . .
. . . . . . . .
نیشت را ببند ! . . . مردیکه الاغ خفه شو ! . . . به چی می خندی ما ( . . . ) ؟ پفیو . . . ! . . . الان می فهمی یه من ماست چقد کره داره ! . . . دِ می گم ببر اون خنده تو ! . . . ک . . . جا . . . اون . . . گا . . .
شتلق .... تتلق ... پتلق ...
. . . مردیکه یِ نجس ! هنوز که می خندی . . .
سرباز . . . !بیا این . . . ببرش پیش موشا . . . !
. . . . . . . .
. . . ( و از ته تاریکی هنوز صدای خنده می آید ) !

نو شدن

2010-01-04T01:52:00.000-08:00

سال نو می شود . سال 88 روزهای پایانی اش را سپری می کند . می توان صدای از نفس افتادن اش را شنید . می توان سال سر حال و جوان 89 را دید که بی صبرانه منتظر شلیک توپ های تحویل سال است تا خود را در آغوش بهار اندازد . آخرین روزهای سال را در حالی به پایان می رسانیم که درختان زود تر از هر سال به شکوفه نشسته اند . شاید این نوید سال پر بار ی باشد که در بهاراش آن را بتوان دید . شاید ...
سال 88 را تمام می کنیم اما خیلی از اتفاقات هنوز تمام نشده است . کارهای بسیاری مانده که نیمه رها شده و یا به اتمام نرسیده است . قرارمان تمام کردن شان در سال جدید است . اگر بگذارند را رها می کنیم و می چسبیم به باید های که این بار نه دیگران که خودمان آن ها را می نویسیم . ماه های سختی بود و در همان حال لبریز از امید و شور و آگاهی . برای فردا هایی که خواهد آمد پر از انرژی هستیم . از من می پرسیدن چرا عکس های دو دوره ی انقلاب 57 را با اعتراضات خرداد 88 مقایسه کردم . جالب اش اینجا بود که قسم و آیه آوردنم را هم که این عکس ها همه جا وجود دارد را نمی پذیرفتن ! یا می پرسیدن چرا کاریکاتور مموتی را در همراهم یا لب تاب نگه داشته ام ؟! این عکس ها در روزهایی نه چندان دور ، تصاویری خواهند شد تاریخی که آغاز بیداری مردمی را نشان می دهد که این بار با چشمانی باز و دلی امیدوار به درستی می دانند که چه می خواهند . این ملت برای نو شدن آمده اند و هرگز برای به دست آوردن اش حاضر به رها کردن آرمان های شان نیستند . این مردم در جستجوی رای های شان به دست آوردی رسیدند که شاید تصوراش را هم نمی کردند . دست آوردی که همه ی آن هایی را که دل در گرو وطن دارند گرد هم آورد تا نو شدن را فریاد کنند . . . ما نو می شویم . این رسم ماست . نو می شویم و صبر می کنیم تا به اهداف مان برسیم . . . و می رسیم .